Vliegerdag.

Vandaag is het vliegerdag.

Overal langs de septima(rondweg), kun je vliegers kopen in alle soorten en maten.
Dus gaan we met Maximo ook vliegeren in het park.
Hij vindt het fantastisch dat de vlieger zo hoog gaat en rent alle kanten op.

Omdat we dinsdag vertrekken kregen we van Paola en Daniel een afscheidsetentje.
We gaan naar Cafe Renault, een luxe restaurant, waar ze onder andere Italiaans Spaans en Japans eten serveren, wij nemen natuurlijk Sushi, Paola en Maximo tapas, heerlijk.



Aan het eind van de dag komt Sander koken als afscheid.
Hij maakt een garnalenschotel met Colombiaanse wijn.
Het is een fles witte wijn uit villa de leyva.



De Colombiaanse wijn smaakt naar een sherry, dus in de garnalenschotel kan dat uitstekend.

Vier jaar

Vier jaar.

Vandaag is het zover Maximo is vier jaar geworden.
Om zeven uur werden we wakker gemaakt met een Jip en Janneke toeter door Maximo.
Hij vindt dat we er maar uit moeten.



Maximo beseft niet echt dat hij vandaag echt jarig is, zijn verjaardag is al op school gevierd.
Maar in de loop van de dag als hij allemaal kado`s krijgt, en er voor hem wordt gezongen komt dat wel.



En oma heeft ook nog een soesjestaart gebakken voor zijn verjaardag, met chocolade en een extra fiestaversiering daar houdt hij van, maar Maximo vindt soesjes maken leuk, maar opeten niet.



Maar het is wel geweldig leuk dat er vuurwerk op de taart zit.



In de loop van de dag wordt hij toch wat koortsig, dan maar even naar bed voor de visite komt.

Bij de visite vallen de soesjes gelukkig erg in de smaak.
Daarna ook nog voor 9 personen spaghetti met champignonroomsaus gemaakt, dit is Maximo zijn lievelings eten, behalve natuurlijk een kaasburger bij McDonalds.
Ook Marianna, zijn vriendinnetje vindt het erg lekker.

Op 7 augustus wordt in Colombia gevierd dat het land bevrijd werd.
Ook wordt vandaag de nieuwe president, Juan Manuel Santos geinstalleerd hij is de 59ste president, de broer van zijn abuela(opa) werd in 1938 al de 38e president, dus het zit wel in de familie.
Het Alvaro Uribe tijdperk is voorbij, maar iedereen denkt aan hem met grote dankbaarheid, door het hele land zie je de mededeling, Muchos Gracias Presidente Uribe.

Ook de Exito, een grote supermarktketen, vierde zijn verjaardag.
Toen we vanochtend boodschappen deden bij Exito, een grote supermarkt, stond er een grote lange tafel met een enorme lange taart, of we een stukje wilden, natuurlijk wilden we dat.

Dit is wel een heel bijzondere en feestelijke dag.

Drie maanden

Santino is vandaag drie maanden, een lief manneke en helemaal gezond.



Ook Bogota viert feest, de stad bestaat vandaag 472 jaar.
Colombianen houden van feestvieren, vandaag viert Bogota zijn 472 jarig bestaan en dat wordt gevierd met een groot concert in het grootste parque Simon Bolivar.
Ook wordt er uitbundig gevlagd.

Wij wandelen naar het winkelcentrum Unicentro, voor een paar witgouden oorringen.
Als we daar net rondwandelen worden we door de school van Maximo gebeld, hij heeft verhoging 38 graden, dus gaan we hem meteen ophalen.
Gisteren zijn verjaardag op school gevierd, dus waarschijnlijk teveel emoties.
Lekker naar bed en uitrusten, want morgen is het weer heel spannend, want dan is hij echt jarig.

Aan het eind van de middag slagen wij alsnog voor de oorringen in winkelcentrum Palatino.

s`Avonds eten we een leuk mini-chocoladetaartje voor het 'jarige' minimensje.


en daarna versieren we alvast de kamer met Jip en Janneke.
Ook moeten er nog ongeveer 40 soesjes gemaakt worden.

Diego

Vandaag viert Maximo zijn verjaardag op zijn Jardin Infantil (school).

Het gaat een heel feest worden, Maximo verkleed als Diego, taart met Diego en als verrassing komt de echte Diego op bezoek.
Diego is een tekenfilm figuurtje die samen met Dora allemaal avonturen beleeft.
Om negen uur waren we op school om alle versieringen op te hangen ballonnen en slingers stoeltjes neer te zetten ongeveer 30 stuks.
Er zijn drie mensen ingehuurd die een voorstelling geven van drie kwartier en daarna worden er foto`s met alle kinderen gemaakt.
Het was een grote verrassing voor de kinderen dat de echte Diego ineens voor hun neus stond.



Het werd een ongelofelijk feest met Maximo in het middelpunt van de belangstelling dat vindt hij wel wat.



Alle kinderen zongen en klapten mee.
Ook de prachtige Diegotaart viel in de smaak.



Het was een heel erg geslaagd feest, nu zaterdag nog.
Dan is Maximo echt jarig, en dan staat de dag in het teken van Jip en Janneke

Mercado Paloquemao

Naar de grootste markt van Bogota gegaan.

Bij Carrera 27-Calle 22 is de grootste bloemen, fruit, groente, vlees en gevogelte markt van Bogota: Paloquemao.
Een groot aantal kramen met bloemen, vooral prachtige rozen met lange rechte stelen in vele kleuren.
Colombia is beroemd voor zijn mooie rozen.
Maar ook felgekleurde, geverfde, crysanten, die nemen we mee voor Paola en Sandra.



De fruit uitstalling is een lust voor het oog, enorme bossen druiven,




een hele bijzondere uitstalling van bananen,




en natuurlijk veel vruchten die wij helemaal niet kennen.



Ook vinden we bananenbladeren, hier kan je o.a. tamales in klaarmaken, die nemen we mee om het thuisfront mee te verrassen, het recept heb ik gekregen in San Gil.

Ook levende kippen, eieren, en zelfs losse eidooiers worden hier verkocht.

De taxirit van een uur was het meer dan waard.
Dan even koffie drinken bij Juan Valdez, op het terras in de zon heerlijk.

Vanavond nog een keer proberen soesjes te maken.

En ja hoor het lukt, iets meer meel, iets meer ei, vrijdag maak ik er meer voor op Maximo zijn verjaardagsfeestje.

Soesjes maken

Ik ga voor Maximo zijn verjaardag soesjes maken.

Maar eerst ga ik proefbakken, want alles is anders in Colombia, geen weegschaal (geleend bij Holly), geen mixer, ander meel en een andere oven.
Voor de mixer zorgt Paola die heeft er gauw een gekocht.
Ik heb het vandaag vier keer geprobeerd maar ze rijzen niet of worden te hard.
Ook de slagroom is hier anders, het word niet stevig maar blijft yoghurt, en de mixer begint te stinken, die werkt dus ook niet zoals het hoort.
Maximo vindt het fantastische om met de mixer te werken.
Dan maar een bus geklopte slagroom gekocht.
De soesjes die te hard zijn worden worden door Har en Maximo gevuld met de slagroom uit de spuitbus en na even staan begint die slagroom terug te lopen, ook niet goed dus.
Als we uiteindelijk Maximo een soesje geven zegt hij hartelijk: nee dank je wel.
Daar doe je het dan voor.



Ik heb er voor vandaag schoon genoeg van, ga het woensdag nog wel eens proberen

Tren Turistico

Met de trein mee.

Elke zondag rijdt er in Bogota een toeristische stoomtrein. Vandaag gaan we mee.



Om half tien vertrekt hij bij station Usaquen, en gaat dan naar Zipaquira waar we uitstappen.
Hier heb je twee opties; een georganiseerde wandeling door het kleine Zipaquira, of je kan van hier met de bus naar de zoutkathedraal en terug naar Cajica.
Wij besluiten met elkaar de wandeling te doen en de zoutkathedraal voor een volgende keer te bewaren.
Zipaquira is een mooi oud plaatsje met een prachtig plein.


Zipaquira

Daarna gaan we naar Cajica waar we twee uur doorbrengen om het plaatsje te bekijken en te lunchen, aangezien het begint te regenen zoeken we eerst een restaurant.
Iedereen vliegt bij de eerste restaurantje naar binnen, wij zoeken nog wat verder en vinden een leuk Italiaans restaurant, La fontana de la Capella.
Wij zijn de eerste gasten maar in een mum van tijd zit ook dit restaurant vol.
Daniel en Paola nemen een Parilla, een gemengde gebarbequede vleesschotel, Har kiest voor Marimont, spaghetti met zeevruchten, en ik neem Carbonara met spaghetti waarvan Maximo ook smulde.
Ondertussen was het opgehouden met zachtjes regenen het goot pijpenstelen.
Dus eerst nog even een capucino en dan weer snel naar de trein.




Om half vijf waren we weer in het station Usaquen.