Weer in Bogota

Weer naar Bogota.

Het einde van onze korte tussendoorvakantie.
Koffers pakken, ontbijten en dan naar het vliegveld.

Terwijl we lekker zaten te ontbijten op een terrasje tegenover ons appartement begon het te regenen. En het bleef maar regenen, het werd een enorme tropische regenbui, de straten stroomden over.
Na een tweede kopje koffie en ruim een uur wachten het er toch maar op gewaagd om naar de overkant te komen, Har schoenen en sokken uit, broek oprollen en lopen maar.
Er stond zeker 15 cm water op de straat, gelukkig was het water lekker warm.
De regen stopte gelukkig voordat we een taxi nodig hadden om naar het vliegveld te gaan, want als het regent zitten alle taxis vol.
De taxi moest zich in sommige straten door 15 - 20 cm water worstelen. Rondom het centrum van Cartagena stonden alle straten nog blank.

Op het vliegveld hadden alle vliegtuigen vertraging, maar wonderlijk genoeg vertrok ons vliegtuig gewoon op tijd.
In Bogota in de taxi vanaf het vliegveld naar het appartement kregen we weer een enorme hoosbui over ons heen. Ook hier stonden de straten in kore tijd blank en moest de taxi soms door kleine riviertjes rijden.
Toen ik Daniel belde om te zeggen dat we weer, thuis waren vertelde hij dat ze in een winkelcentrum zaten te wachten en dat ze geen taxi konden krijgen om naar huis te gaan door het slechte weer....

Arabisch

Gisteren lekker genoten van de zon.

s,Avonds gegeten bij, 'La olla de Cartagena'. Een arabische restaurant.
Wij dachten dat we in een buitentuin konden eten maar het was een overdekte binnentuin.
Wel veel planten en stromende beekjes maar niet erg Arabisch ingericht, misschien Colombiaans Arabisch.
De keuze op de kaart was Arabisch of Internationaal, wij wilde natuurlijk Arabisch.
Har nam een Arabische plato mixto, een schotel met een soort Kebab, gekruid vlees, een gefrituurde en gevulde bal gehakt, witte kool rolletjes gevuld met pittige gehakt en salade.
Mijn keuze was minder geslaagd, ik bestelde Rellenos, gevulde witte kool rolletjes, nou dat was het enige wat ik kreeg,een stuk of twintig van die gevulde rolletjes op een bord, zonder salade, saus, aardappel of wat dan ook. lekker maar saai.
Toen we naar huis liepen begon het zachtjes te regenen, toch nog even naar het terrasje van Juan Valdez voor een lekker kopje Cappucino.
s,Nachts werd ik wakker omdat het enorm hard onweerde en regende, even op ons terras gaan kijken. De straten stonden blank van de hoeveelheid regen die al gevallen was, toch maar weer lekker naar bed en doorslapen.

Mistral

Vroeg opstaan.

We gaan vandaag kijken naar het appartement (in aanbouw) dat Daniel en Paola hebben gekocht in Cartagena Norte.
We besluiten zoveel mogelijk langs het strand er naar toe te lopen.
Maar het is een flinke wandeling, en het blijkt vroeg in de morgen al bloedheet te zijn. Bij het oude centrum aangekomen hadden we echt al wel koffie nodig.
Daarna liepen we langs de markt altijd leuk om te zien, waar ik nog een paar teenslippers heb gekocht. Ondertussen was het zo warm, 31 graden, dat we voor het laatste stuk toch maar een taxi nemen.

Het gebouw Mistral is nog volop in aanbouw, omdat we met de taxi aankwamen en meteen foto's gingen nemen kwam Laura de verkoopster gelijk naar ons toe.
Toen we vertelden dat onze zoon en schoondochter een appartement gekocht hadden en we even kwamen kijken, vroeg ze onze naam en ja hoor ze kende Daniel en Paola gelijk.
We mochten het bouwterrein op om foto`s te maken, heel aardig.


De bouw van appartementen Mistral, vanaf het strand

Het is nog een betonnen skelet, maar de brochure ziet er veelbelovend uit.
Het is een prachtig appartement, met ramen tot de grond dus, een prachtig uitzicht op een breed strand en een eigen zwembad
Naast een heel groot winkelcentrum (dat nog gebouwd moet worden).

Daarna zijn we teruggelopen langs het strand na ongeveer een uur even een pauze, daarna langs het oude centrum van Cartagena met zijn mooie koloniale huizen.
We zijn er gaan lunchen bij een piepklein Japans restaurantje, Tabetai, met vier tafeltjes, voor heerlijke sushi`s, gevonden via internet, een heerlijke keuze.
Weer met de taxi terug naar ons appartement in Bocagrande, na eerst nog een lekker ijsje te hebben gegeten (het is 32 graden) toen naar het appartement.

Na een avondwandeling (en natuurlijk koffie bij Juan Valdez) gegeten bij Crêpes en Waffles een restaurantketen dat gerund wordt door alleen maar vrouwen.
Het restaurant is in een prachtig huis met en heel mooie tuin, je loopt vanuit het huis over een bruggetje naar een prachtig terras in die tuin.
Har een echte Bretonse crêpe met Seranoham en ik een Mediterraanse salade. Een heerlijke afsluiting van onze dag.

Zon, zwembad, strand

Na een lekker ontbijtje.

Een broodje met kip en een cappuccino, naar het zwembad van het hotel.
s`Middags naar het strand, een strandtentje en twee stoelen gehuurd.


Je kan op het strand ook heerlijk eten,er lopen de hele tijd verkopers langs van shirts tot shorts, van zwembanden tot kettingetjes, maar ook drankjes, vers fruit en verse vis.
Dus als lunch namen wij verse gefrituurde vis met yucca, een heerlijk dik stuk gefrituurde verse vis, met een aguila biertje, dat ging er in als koek.

Na een middagdutje gingen we naar een typisch antioquena restaurant.
Antioquia, dat is een provincie van Colombia, regio Medellin.
Har nam vis en ik kip met criollasaus nou het was niet om naar huis te schrijven, volgens Har kwam de vis uit de diepvries er zat weinig smaak aan, in mijn saus zaten veel te veel uien.
Maar de koffie bij Juan (Valdez) was wel weer heerlijk.
In de zachte warme regen liepen we terug naar ons appartement.

Cartagena

Gisteren zijn we naar Cartagena gegaan.

We gaan er een paar dagen tussen uit, even van de zon genieten.
Na s`morgens met Paola naar het rode kruis te zijn gegaan voor mijn tweede injectie tegen hondsdolheid, eerst nog even een pizza gegeten bij Archie's en dan in de middag vanuit een regenachtig Bogota naar warm Cartagena.
Om het wachten te bekorten op het vliegveld nog een echt Bogotaans biertje gedronken bij de Bogota Beer Company.



We kwamen om half zeven in Cartagena aan, het is gelijk heerlijk warm.

Nadat we ons in het appartement geinstalleerd hebben, lekker even door Bocagrande gelopen en op een terras een ijskoud biertje (aguila) gedronken en een portie ravioli gegeten, echt vakantie.

Parque Uno

Naar het parque uno.

Daniel en Paola gaan vaak met Maximo naar een speelplaatsje. Daarvan zijn er heel wat in Bogota, dus je kunt afwisselen.
Het hele gezin komt ons ophalen om naar het park te gaan. Vlak bij ons appartement is een speelplaats die wat uitgebreider is dan de rest. Maximo noemt dat nu Parque Uno. Het staat kennelijk op de eerste plaats van zijn speelplaatsjes.

Het staat vol met speelwerktuigen en er is ook een rijbaantje voor de kinderen om te fietsen en aangezien het cyclovia is heeft hij zijn fiets bij zich.
Toen hij uitgefietst was als verassing naar McDonalds.

Daniel en Paola moeten daarna onverwacht naar het hostal in Chapinero dus Oma en Opa mochten oppassen op de twee kleinkinderen.
Samen met Maximo gevulde eieren gemaakt en voor het avondeten gezorgd, brocolli, sperciebonen en schnitsels met een heerlijk bruin stokbroodje.

Alimentarte

Eens per jaar is de Alimentarte in Bogota.

Dat is een park vol met eetstandjes van producten uit alle delen van Colombia.
Met gezellige terrasjes, het zonnetje schijnt dus dan kan het al niet meer stuk.
Bij alle eetkraampjes kan je met een etencheque een bordje eten proeven.


zoals: gebraden en gevulde varkentjes
In Socorro wilde we cabro eten, dat is geitenvlees maar dat was niet leverbaar, hier hadden ze het wel, dus namen we dat. Het is lekker stevig vlees met een verfijnde smaak, heerlijk.


een flinke geitenbout ....
Dus zo doen we dan ook een ceviche, dat is een heerlijke garnalencocktail, rauwe garnalen gegaard in gekruide azijn.
En verder nog rundvlees uit los Llanos, een prachtig stuk het leek wel biefstuk op een speciale manier gemarineerd en gebarbequed, heerlijk.


Bijna al het vlees gaat in Colombia op de barbecue
Dit is wel een eetparadijs verschrikkelijk veel verschillende postres (toetjes)en dan ook nog volop Colombiaanse muziek.


Na het bezoek aan de Alimentarte gingen we naar een terrasje en toen we weer opstapten kwam ik zonder het te merken in een roedel honden terecht,
dat noemen ze hier de honden uitlaat ze lopen wel met tien of meer honden.
Een hond schrok waarschijnlijk van me en beet me, gelukkig in mijn spijkerbroek maar ik heb wel een wondje ter grootte van een dubbeltje.
Een hondenbeet, dan kun je maar beter even naar de dokter, zeker in Colombia.
En ja hoor na 3 uur wachten, op de dokter bij de spoedafdeling van het rode kruis, op zijn voorschrift, een tetanusprik en de eerste van vijf injecties tegen hondsdolheid.

zo eindigt de dag dus met een bezoek een de eerstehulppost van het Rode Kruis

Weekendje weg

De afgelopen dagen zijn we lekker een lang weekend uit geweest.
Geen internet daarom nu een lang verslag van de afgelopen dagen.

ZATERDAG

Het hostel, Refugio del Raizal Hostal, waar we terecht zijn gekomen ziet er leuk uit, en heeft een terras met zicht op een lekkere wilde tuin, met bananen en guave en mangobomen en kippen, en grenst aan de Rio Fonce, met uitzicht op de bergen, heel erg mooi.
Hier kregen we een lekker ontbijtje, verse fruitsalade, broodjes met huevos pericos (ei met tomaat en ui) en tinto campesino (zwarte boerenkoffie).

Dan even San Gil ontdekken, een leuk druk stadje met een grote overdekte markt, je kijkt je ogen uit zoveel soorten groente en fruit die ik nog nooit eerder gezien heb.



De stad ligt tegen de bergen dus behoorlijk klimmen.
Boven in de stad zagen we een leuk restaurantje dus wij de trappen op.



We bestelden forel met yucca en een Aguila (Colombiaans Bier) dat doet een mens goed bij deze warmte.

Daarna naar het parque Gallineral, een park met bomen met baarden die speciaal in deze streek, Santander voorkomen.
Maar het was te laat om er in te komen.
Wij hebben het park een paar jaar geleden al bezocht maar Isabelle en Sander niet dus die bewaren dat voor een volgend bezoek.

s.Avonds eten bij de plaatselijke chinees die ons voor dat we naar ons hostal terugkeerden een fles chinese aquardiente verkocht die Har en Sander behoorlijk raakten onder een spelletje mens erger je niet, die Har won.

ZONDAG

In Santander is het op zondagochtend gebruikelijk om Tamal of Ayaca te eten, dat is in een bananenblad gekookte rijst, (tamal) met groente en vlees of kip, of in een bananenblad gekookte maismeel, (ayaca) met groente vlees of kip.
Catalina (de eigenares van het hostal) vroeg of we het wilden proberen, als we het niet lekker vonden was dat geen bezwaar, dan kregen we gewoon een ander ontbijt, natuurlijk wilden we dat.


ontbijt met Tamal en Ayaca

Het was heel bijzonder en lekker. En dan hadden we nog koffie en vers fruit toe.

Daarna gingen we met de bus naar Barichara, een reisje van drie kwartier, het dorpje is uitgeroepen tot het mooiste dorp van Colombia.



Het is een heel mooi dorp met witte huizen de luiken en deuren in het groen, en in de zonnige straten hangen overal de Colombiaanse vlaggen wat een prachtig gezicht is.

De lunch genuttigd in restaurante Color de Hormiga, op aanraden van Catalina, de eigenaresse van ons hostal.
Een restaurant half in de open lucht wel een dak maar geen ramen.
Color de Hormiga betekend; de kleuren van de mieren, en het restaurant is gespecialiseerd in het bereiden van de grote rode mier, wat een beroemde regionale delicatesse is.



Dat wilden we wel graag proeven, dus nam ik filet mignon met mierensaus, de saus had een soort zoete notensmaak, heel bijzonder.
Har nam kip met mierensaus, maar hij vond mijn keuze lekkerder.
Goed idee van Catalina om dit restaurant aan te raden.

Na het eten gingen we kijken naar een groot pand die Isabelle en Sander eventueel willen kopen, om een hostal van te maken.
Een prachtig pand met een leuk binnenplaatsje, maar wel naast een dagmarkt die s,morgens om 4 uur begint, dus besluit Sander in de loop van de week een nachtje te blijven slapen om te kijken of er veel overlast is.

Ondertussen was het vijf uur, het werd tijd om onze geplande wandeling te maken, die tussen de anderhalf en twee uur zou duren.
Het was een natuurwandeling via een pad door de bossen die belegd is met rotsstenen, van Barichara naar Guane, een klein dorpje, waar de laatste indianen van Colombia gewoond hebben.
Daar is ook een klein museum voor opgericht.




De wandeling was mooi maar zwaar en in de loop van de wandeling begon het donkerder en donkerder te worden.
Maar gelukkig had ik van La Vega geleerd een telefoon mee te nemen, want daar zit ook een lichtje in, als een schijnwerper, die ons de weg liet zien in het pikkedonker.
Het was een spannende en avontuurlijke wandeling die eindigde op het gezellige plein in Guane.

Daar leek het feest, muziek, veel mensen die gezellig met elkaar stonden te praten en wat dronken.
Wij kochten ook een biertje, en proefden de lokale Sabajon, die gemaakt wordt van eieren, geitenmelk en aquardiente, een soort Colombiaanse jenever.
Die beviel ons wel dus kochten we ieder een fles, om in het hostal wat te drinken te hebben.

Maar hoe kwamen we daar, de bus reed niet meer, een taxi was er niet, dus aan wat mensen gevraagd of iemand ons naar San Gil kon brengen.
En ja hoor, een aardige meneer wilde ons wel brengen, een rit van een uur heen en hij een uur terug, voor 45.000 pesos ongeveer 22 euro.

Op het terras gingen de twee flessen Sabajon snel op.
Een mooi eind van een bijzonder mooie dag.

MAANDAG.

Van de chauffeur van gisteren hoorden we dat Socorro een mooie plaats was dus die gingen we vandaag bezoeken.
Het was heerlijk weer, maar het plaatsje viel wat tegen.
Het grote plein was mooi, maar de kerk had belachelijk moderne deuren geen gezicht.
Maar we waren ook wel op het verkeerde uur, tussen de middag, dan zijn alle winkels dicht en is iedereen aan het lunchen.




Dus eerst maar koffie en dan naar boven, naar het klooster, ook dicht.

Op aanraden van de plaatselijke VVV mevrouw nog even een restaurant bezocht waar we geitenvlees zouden eten.
Helaas, dat hadden ze niet.
Dus werd het gamba,s als voorgerecht en een parillade als hoofdgerecht.

Daarna terug naar San Gil om daar s,avonds te dineren in een restaurant dat we al eens gezien hadden.
Isabelle en ik namen een heerlijke salade, Har mexicaanse taco,s die ook heel lekker waren, en Sander een brochette met friet die ook goed smaakte.
Dit restaurant, Ribs place is een aanrader.

Terug gelijk naar bed, want de volgende morgen vroeg op om naar de Cascades te gaan.

DINSDAG.

20 juli 2010 Colombia is 200 jaar onafhankelijk van Spanje dus dat moet gevierd worden.
Het begon op 6 juli al toen werd de provincie Santander al onafhankelijk en vandaag wordt het gevierd in heel Colombia, iedereen vlagt.
Met overal militaire parades en muziekconcerten en natuurlijk vuurwerk aan het eind van de dag.

Wij staan vandaag vroeg op, koffers pakken en met de bus naar de Cascades van Juan Curi. Eerst ongeveer 30 minuten met de bus om er te komen.


In de verte de waterval

Daarna een wandeling van drie kwartier naar boven en ook weer terug.
Het is heel warm en de grond en stenen zijn erg glibberig.



Maar de beloning de prachtige cascades zijn indrukwekkend.
Wat een enorme kracht heeft water, zoveel en zo helder.
Beneden ons eerst even afgespoeld en toen een heerlijk koud biertje.

Bij de chinees een maaltijd besteld, die over dertig minuten klaar zou staan, want we moesten weer met de bus naar huis.
Na een rit van zeven en een half uur waren we weer veilig thuis.

Wat een heerlijke onderbreking van het regenachtige Bogota, daar word je toch wel een beetje depressief van, ik kan er weer tegen.

Naar San Gil

Vanochtend zijn we naar de Feria de las Colonias geweest.

Dat is een soort huishoudbeurs waar alle provincies van Colombia verkoopstands hebben. Ook het leger trouwens.
Ze laten je daar kennismaken met hun streekprodukten en de toeristisch mogelijkheden van hun streek.Ook kun je lekkernijen proeven, net zoals bij ons de huishoudbeurs.
o.a waren er handgemaakte hoeden, dus heb ik een Colombiaanse hoed gekocht om me tijdens het wandelen tegen de warmte te beschermen.


Vanavond naar San Gil.

We gaan samen met Isabelle en Sander een lang weekend weg.

Om half acht vanavond vertrokken we met de bus naar San Gil, daar hebben we een hostal voor vier nachten besproken.
Bij de ticket van de bus kregen we ook een pakketje, een sapje en een pakje koekjes voor onderweg, heel attent.
Zelf hadden we ook drinken, belegde broodjes en chips meegenomen, dus we konden er voorlopig tegen. De bustocht duurt ongeveer zes uur, dus we hebben wel wat nodig.
Har had zijn ipod meegenomen handig hoor, ik was die natuurlijk vergeten dus deelde we samen de koptelefoon.
Half luisteren, half slapen om 01.00 uur arriveerde we in San Gil, toen nog even de taxi naar ons hostal.

We werden hartelijk ontvangen met de vraag of we nog iets wilde gebruiken maar nee wij wilden liever gewoon naar bed.

Morgen zien we wel weer.

Rolschaatsen

Maximo heeft een ontsteking aan zijn ogen.

En aangezien dit besmettelijk is gaat hij vandaag niet naar school, en aangezien Paola en Daniel met Santino voor controle naar de oogarts moesten werden we vroeg gebeld of Oma en Opa op Maximo wilde passen, natuurlijk doen we dat.
Het zonnetje scheen, dus lekker met Maximo naar het park met zijn rolschaatsen.



Na het spelen naar Baskins en Robbins, voor ons een lekker ijsje en voor Maximo een Donut Chocolate Fiesta donut, dat is een chocolade donut met gekleurde hagelslag.

Om te lunchen gingen we met de hele familie naar, Toro een barbeque restaurant met heerlijk zacht vlees.
Toen moest Maximo naar bed en wij gingen weer naar ons optrekje.

Inhuldiging

Gisteren op Santino gepast.

Daniel en Paola verraste Maximo, ze gingen naar de bioscoop om te kijken naar de nieuwste film van Shrek.
Santino wilde niet slapen dus zijn we met hem wezen wandelen en daarna bij Juan Valdez heerlijk op het terras in de zon cappucino gedronken met een 'palito de queso'(een soort kaasbroodje).

s,Avonds verraste ik Paola met het avondeten, aardappelpuree en bloemkool met tonijn, dat vind ze zo lekker.
De rest van de familie trouwens ook, behalve Maximo, maar die at deze keer toch zijn bordje lekker leeg.

Vandaag de inhuldiging van het Nederlands elftal in Amsterdam op de Nederlandse zender BVN gezien, wat een feest.

De finale

Vandaag is het dus zover.

De finale WK voetbal, Nederland tegen Spanje.
We gaan kijken op Parque Noventytres, want daar staat een groot scherm.

De bedoeling is om in een Japans restaurant op het park nog wat te gaan eten, dus we gaan er al vroeg naar toe en merken dan dat het er al flink druk is.
Eerst drinken we nog een cappucino bij OMA.
Oma is in Colombia een bekend koffiemerk.
Het wordt steeds drukker op het park.
Tussen de Colombianen, die allemaal voor Spanje zijn, kleurt het toch ook al lekker oranje.

Om niet al te ver achteraan te hoeven staan blijven we op het park, het eten schiet er bij in.
De wedstrijd zelf hebben jullie natuurlijk allemaal gezien, dus daar hoef ik niets over te vertellen.
De stemming is geweldig, midden in Bogota lijkt het wel een mini-museumplein.
De Oranje fans zijn in de minderheid (ik schat 200 van de 4000 mensen) maar maken wel het meeste lawaai.


In de pauze is er nog vreugde,
Tijdens de pauze snel even een pilsje gedronken op een terrasje, want op straat drinken is verboden in Colombia.
Ook tijdens deze wedstrijd. Regelmatig wordt er door de politie en beveiligingsmensen drank in beslag genomen.
Ik moet er zelf ook aan geloven, want omdat ik mijn bier niet zo snel opgedronken krijg neem ik mijn halfvolle glas mee naar het park, maar moet het al snel leeggooien.

Na de pauze kan ik geen plekje vinden waar ik het echt goed kan zien en het begint ook een beetje te regenen, dus ga ik samen met Laura in een bar kijken, met TVscherm een een klein legioen Spanje en Nederlandse fans.
Helaas, de Spaanse fans kunnnen ons uitlachen als Spanje in de laatste minuten van de verlenging toch het winnende doelpunt scored!
Jammer, het wereldkampoenschap gaat onze neus voorbij.


Na afloop traantjes in de bar

We blijven nog wat nadrinken in de bar en worden dan door Peter en Laura uitgenodigd om bij hen thuis nog wat uit te huilen, te drinken en wat pizza te eten.
Onderweg toeterende Spanje fans.
Colombia viert een beetje feest omdat Spanje gewonnen heeft. Maar toch laten ze ook wel merken dat ze ontzag hebben voor 'ons' Nederlandse elftal.

Toch heel bijzonder om in Bogota het WK te vieren, ik heb genoten.

Gewoon thuis

Vandaag lekker een dagje thuis. Een beetje uitgeslapen,
Eindelijk stond de zon ook eens op het terras dus gelijk in de zon, heerlijk even bakken.

Aan het eind van de middag met Paola naar de nagelstudio om onze nagels extra oranje laten lakken, alles voor de finale morgen.

Toen Har gebeld om met zijn allen uit eten te gaan. Deze keer in het winkelcentrum Palatino. Wij bestelden gefrituurde Calamares, heerlijk met knoflooksaus, gefrituurde yuccafingers en een salade.
Tot slot nog even naar een oranje shirt voor Daniel gezocht, maar alle oranje spullen zijn langzamerhand uitverkocht, dus dat lukte niet.

Inkopen in Santa Fe

Met de familie naar Santa Fe.

Een mooi winkelcentrum, om bij Falabella een spijkerbroek te kopen.Alles is r momenteel volop in de uitverkoop, maar de spijkerbroek die goed paste was helaas niet in de uitverkoop. Maar dan valt de prijs toch nog wel mee.
Verder overal kijken voor Oranje spullen voor de finale morgen.
Bij de eerste winkel was het meteen raak: een prachtige oranje roos voor in je haar. een kado van Paola.
In een sportwinkel vond ik nog een paar mooie oranje All Stars gymschoenen, met bruin en groen.

In Santa Fee is ook een groot eetplein, en ook hier was een Japans Sushi restaurantje, dus weer lekker Sushi gegeten.

Visum

Santino moest weer eens naar de dokter voor controle.

En dat was niet zo maar een controle hij kreeg drie injecties en twee drankjes ach arme baby, dus de hele dag was hij niet zo lekker.
Lekker verwend met eten en aandacht.

Vandaag ons visum verlengd.

Als je Colombia binnenkomt krijg je een visum voor 60 dagen.
Omdat we deze keer langer blijven moeten de visum verlengd worden en dat blijkt heel wat moeilijker te gaan.

Vorige week zijn we al begonnen: naar de douane, in het centrum van Bogota.
In een lange rij staan om een leeg formulier te krijgen dat je in moet vullen.
Dan naar een bank om de kosten te betalen.
Naar een fotokopieerwinkel om de vliegtickets te kopieren en dan nog een pasfoto met een blauw achtergrond te laten maken (maar dat kan gewoon op de stoep voor het kantoor van de douane).
Dan weer in de rij staan en helaas: een tegenvaller.
Je mag je visum maar verlengen drie dagen voordat hij vervalt.
Dus Annemieke moet een week later terugkomen en Har over drie weken.

Goed, dus vandaag weer naar de douane.
Weer in de lange rij staan, en brutaalweg beide visumaanvragen afgegeven.
Die worden nu gewoon aangenomen, ja dat weet je maar nooit in Colombia.
Maar, ze worden nog gecontroleerd dus wacht maar af.
Plaatsnemen in de wachtkamer.
Dan wordt Annemieke opgeroepen: vingerafdrukken nemen (twee keer van alle vingers) en .... er wordt een foto gemaakt!
Waar was onze pasfoto dan voor?
Weer in de wachtkamer en gelukkig dan mag ook Har zijn vingerafdrukken gaan geven ......
Weer in de wachtkamer, en uiteindelijk: het visum.
Dat gewoon een nieuw stempel in het paspoort blijkt te zijn!
Nu mogen we dus lang genoeg blijven.



In de middag wint Spanje 1-0 van Duitsland. Dus zondag speelt Nederland de finale van het wereldkampioenschap tegen Spanje!

Duitsland is in rouw.

Santino twee maanden en voetbal

Vandaag is Santino twee maanden oud.

Dus weer taart! Het gaat heel goed met hem hij groeit als kool.

Maar vandaag staat ook in het teken van Nederland-Uruguay, spannend, het is tenslotte de halve-finale.
We zijn uitgenodigd op de Nederlandse ambassade in Bogota om daar de wedstrijd te bekijken. We gaan samen met Sander, Isabelle en Paola. Daniel mag op de kinderen passen.
De dresscode is natuurlijk: Oranje.
Om helemaal goed voor de dag te komen heb ik ook mijn nagels (handen en voeten) oranje laten lakken, tot groot plezier van de dames in de salon.
In de 'salon de belezza' hadden ze net nog één flesje oranje nagellak.



De ambassadrice had heel erg haar best gedaan.
Een grote tent met een groot scherm volop drinken o.a. Heineken bier en Nederlandse hapjes: kaas, worst, haring, paling en niet te vergeten de Hollandse bitterballen.
De wedstrijd, en vooral de tweede helft was bloedstollend, je begrijpt niet dat mensen geen hartaanval krijgen tijdens een voetbalwedstrijd.
In een tent in Zuid Amerika met 120 mensen, waaronder heel wat (aangetrouwde) Zuidamerikanen lopen de emoties al snel heel hoog op.

jaaaaaa .... het winnende doelpunt!

Natuurlijk was iedere aanwezige hier voor Nederland.
In Bogota zelf was dat even anders, Zuidamerikanen willen natuurlijk dat Uruguay wint.
Gelukkig wonnen we (natuurlijk) 3-2 voor Nederland.
Morgen eerst kijken naar Duitsland-Spanje, dan weten we tegen wie we het moeten opnemen op 11 juli.
We zijn al uitgenodigd bij de ambassade om daar ook de finale te bekijken.

Santino Shrek

Vandaag feestdag van Petrus en Paulus.

Colombia heeft zeventien religieuze en wettelijke vrije dagen per jaar.
Van deze vrije dagen worden er negen verplaatst naar de volgende maandag, om op die manier een drie dagen durend weekende te verkrijgen.

Nou ja iedereen, bijna alles is gewoon open.

We zijn lekker over de cyclovia gaan wandelen (die is er ook op feestdagen) met als eindpunt Centro Commercial Unicentro.
Meteen ook op zoek naar een oranjeshirt voor Paola, want die gaat morgen met ons naar de Nederlandse ambassade om naar Nederland-Uruguay te kijken.

Een beetje gewinkeld en bij McDonalds gegeten.
De Toy Story weken zijn voorbij, het gaat nu over SHREK.
Het kost geen moeite om Santino in Shrek te veranderen!



Na afloop goot het weer eens pijpenstelen, dus met de taxi naar huis.

Fietsen

Met de hele familie naar de Cyclovia.

Het is weer Cyclovia, dus heel Bogota gaat wandelen en fietsen op de grote doorgaande wegen die afgezet zijn voor het verkeer.

Maximo heeft een fietsje die tevoorschijn wordt gehaald, banden oppompen en op weg!



Even onderweg bij een van de vele tentjes een lekkere geroosterde maiskolf gekocht.



Na afloop een pizza gegeten bij Archie's. Eigenlijk wilden we een Hamburger omdat je daar gratis een voetbal-cap bij kreeg. Maar de Hollandse cap was uitverkocht, ze hadden alleen nog caps van ' loosers' dus weigerden we een hamburger te bestellen.

Speelplaats Noventy-tres

Met Maximo naar een speelplaatsje

Het is zaterdag, dus een mooie dag om met zijn allen op stap te gaan.
We gaan naar Parque Noventy-tres (Dat is dus bij de 93e straat).
Een soort parkje waaromheen dure restaurantjes zijn.

In het park een mooi speelplaatsje met lekker zand en geen beton, waar Maximo uren zoet zou kunnen zijn.
Maar zo lang houden wij het natuurlijk niet vol.
We kopen voor Maximo een ballon. Hij kiest uit zichzelf een oranje voetbalballon uit.
Helaas knalde de ballon al vrij snel uit elkaar.
Dat opa er kleine ballonnetje van kan maken, en papa er zelfs een poppetje van maakt kan hem niet bekoren.



We wandelen daarna naar Centro Comercial Andino, bij de (eveneens dure) Zona T.
In Andino is ook de gebruikelijke eet-plaza, maar hier zien we ook een klein restaurantje waar ze Sushi verkopen.
Dus lekker Sushi gegeten op het terras van Andino.



Daarna nog even een Buzz Lightyear ijsje gegeten bij Popsy Gourmet en met de taxi naar huis..

Nederland-Brazilie

Nederland-Brazilie: 2-1.

Wat een fantastisch resultaat.
Vroeg op om met Sander naar Laura en Peter te gaan, Nederlandse kennissen van Sander, die ons hebben uitgenodigd om met een aantal Nederlanders naar de wedstrijd te kijken.
Ze wonen in een prachtig penthouse van 300 m2 op zevende verdieping.
Heel erg aardige mensen, Peter komt uit Twente en Laura uit Bogota.
Ze hebben behoorlijk rond gereisd, ook in Nederland hebben ze twee jaar gewoond dus Laura spreekt goed nederlands.
De eerste helft van de wedstrijd was niet zo spannend ineens stond Brazilie een doelpunt voor, toen moest het wel serieus worden.
Maar in de tweede helft haalde oranje alles uit de kast en was het heel erg spannend om de overwinning binnen te slepen.

We besloten s,middags naar de Ierse pub in zona T te gaan om te kijken naar Uraguay-Ghana.Daar zit vrijdagmiddags de ' Nederlandse club' bier te drinken.
Zona T is de meest exclusieve (en duurste) wijk van Bogota.

In het winkelcentrum Andino, bij Zona T, hebben we voor Maximo en Santino een oranje Holland shirtje gekocht want die twee moeten natuurlijk ook in het Oranje.
Daarna voor mezelf een blauwe schoudertas met portemonee en bijpassende ceintuur bij BOOTS and BAGS, vervolgens een hamburgertje gegeten en toen naar de rest van de Nederlanders in de Irish pub.

Die wedstrijd was natuurlijk niet zo spannend maar we waren wel benieuwd tegen wie Nederland a.s dinsdag moet spelen.
Het werd 0-0. Met strafschoppen won uiteindelijk Uruguay.
Dat wordt a.s. dinsdag dus onze tegenspeler.

Daarna naar Paola en Daniel met de Oranjeshirtjes voor de jongens.



Maximo zei gelijk dat oranje zijn lievelingskleur is, de kleur staat hem heel erg goed.
Ook bij Santino staat oranje natuurlijk gewoon leuk.
Oordeel zelf maar.