Saarburg en Mettlach

Saarburg is een dorpje op 20 kilometer van Kell am See. Daar gaan we maar eens rondkijken. Bij de ingang van het dorp staat een mooie paasboom.

Aangezien het maandagmorgen is zijn de meeste winkels dicht en een gedeelte van de hoofdstraat is afgesloten, dus besluiten we naar Mettlach te gaan.

Daar zijn we al verschillende keren geweest want het is een serviezenparadijs.
Villeroy en Boch heeft daar zijn serviezen en sanitair fabrieken.

De winkelstraat was altijd een grote outlet shop met verschillende outletwinkels van Villeroy nu zege en schrijve nog maar twee, de rest allemaal restaurantjes en andere onbekendere merken.
Niet zo leuk meer dus daar hoeven we voortaan niet meer naar toe.

Trier

Terug naar Trier om bij alle winkels te vragen of mijn ring gevonden is, maar dat is niet zo. Dan maar naar het politiebureau om aangifte te doen. Dat valt niet mee, er is net een demonstratie in Trier en alle politie is opgetrommeld. Uiteindelijk toch gelukt.

In een leuke cadeauwinkel drie dames in badpak gekocht (voor Hellevoetsluis)

en op de markt Duitse asperges,eieren, ham en wijn om in het huisje bij de open haard op te eten.
Onze Nederlandse asperges zijn toch veel lekkerder deze, ze hebben een beetje een grondsmaak vinden we.

Via Cochem, Trier naar...

Voor 10.00 uur het huisje uit.

We gaan vandaag naar het Vakantiepark van Landal Green in de streek, Hochwald.
We rijden via Cochem, een leuk Duits stadje, om natuurlijk een kopje cappucinno te drinken.

Het heeft ook een prachtig slot boven op de berg.

In de binnenstad vinden we een sportzaak die de tropenhemden verkoopt die Har vorig jaar zo goed zijn bevallen.
Dus we kopen er een voor hem en een voor mij.

En via Trier de oudste stad van Duitsland, met de laatst bewaarde Romeinse Poort, de Porta Nigra.

Lekker wat winkelen in zonnig Trier, leuke lingerie bij Schiesser, kopjes bij Villeroy en Boch. Daarna wordt het tijd om naar het huisje in Kell am See te gaan, ben benieuwd..
In de auto merk ik opeens dat ik mijn ring kwijt ben. Hoe kan dat nu? Ik weet zeker dat ik hem net nog om had.

Ons verblijf op Landal Green parc blijkt een heel leuk huisje te zijn met alles erop en eraan, oven, afwasmachine, open haard, koffie en thee, opgemaakte bedden, fantastisch.
En een prachtig vrij uitzicht op het meer.

Heel wat beter dan Center Parcs.

Gelijk openhaardblokken en wijn gekocht, we gaan genieten.
Gezocht in de auto naar mijn ring, maar niets gevonden.

Pizza in Uersfeld

De dag gestart met koffie op bed, heerlijk als de dag zo mooi begint...

Omdat het weer zo mooi is gaan we lekker wandelen want we moeten toch oefenen voor de grote wandeling naar Spanje.
Na twee uur komen we aan in het plaatsje Uersfeld, voor een cappucinno.
Het is een leuk Italiaans restaurant met een heel aardig meisje dat ons bedient.
Dus onze keus is gauw gemaakt, hier gaan we vanavond eten!
Har neemt Pizza Calzone en ik een Pizza Zola e Pere (gorgonzola en peer).
Bijzonder een beetje zoet, maar toch goed geprobeerd te hebben.

Dorpspleintje in Ulmen

Vanochtend vroeg de was gevouwen en in de koffers gedaan, dat is in ieder geval klaar.
Nu lekker koffie drinken.
Vanmiddag een stukje gereden door de Eiffel.
Vol heuvels veel bos, en prachtige vergezichten.
Bij het plaatsje Ulmen gestopt, door het pitorreske dorpje gewandeld.
Op het dorpspleintje was een zonnig terras en daar een Bitburger gedronken, wat is het leven goed.

Centerparcs Eiffel

Lekker uitslapen en de was doen.
Toch wel bijzonder in een wasserette in Gunderath, Duitsland.

Koffie gedronken in het restaurant om te kijken of we er konden dineren, het zag er niet aanlokkelijk uit dus karbonade's stokbrood en wijn gehaald en lekker in het huisje gegeten.

Op weg naar Duitsland

Na een lekker kopje koffie bij Maartje even naar de huisarts.

Daarna op weg naar Dongen, als verrassing op bezoek bij Ans en Willem.
Ans zit momenteel nogal in de lappenmand dus even een bezoekje brengen.
Ze waren natuurlijk erg verrast, lekker koffie gedronken en geluncht.

Toen op weg naar Gunterath een plaatsje in de Eiffel in Duitsland waar we vier dagen gaan verblijven.We komen er aan om 17.00 uur.
Het is een huisje van Center Parcs.
Het huisje valt erg tegen, ouderwets stomme meubels het lijkt wel alsof ze 25 jaar niets veranderd hebben, balen.

Gelukkig is het maar 4 dagen, we maken er wel wat van.

Weer terug in Nederland.

Na een lange vlucht van acht uur vliegen, zijn we om 06.45 weer terug in Nederland.

Maartje en Stephan zouden ons om ongeveer 8.00 uur komen ophalen dus tijd om eerst even lekker koffie drinken.
Daarna ontbijten en op weg naar grote Oma, dat was de afspraak, maar tot onze verrassing kwamen niet alleen Maartje en Stephan, Michelle was ook van de partij. Die had ik net nog aan de telefoon gehad en toen zei ze stiekem nog dat ze niet zou komen.
Maartje en Stephan zijn de vorige dag al bij Michelle aangekomen hebben daar geslapen, en als verrassing kwamen ze allemaal, nou de tranen sprongen in mijn ogen wat heerlijk alle drie te zien.
Na de koffie op weg naar Oma, Maartje had kleine verrassingstaartjes gebakken voor bij de koffie lekker hoor.

In India had ik van Theo een mail gekregen dat de steen van Mama op haaar graf geplaatst was, dus ik stelde voor om daar even langs te rijden dat vonden ze allemaal een goed idee.
Omdat de begraafplaats nog gesloten was besloot Har nog een blokje om te rijden, dat blokje om leverde 600 euro schade op omdat hij met de achterbumper tegen een verkeerspaaltje reed.

Bij Mama een plantje op haar graf gezet en naar haar steen gekeken. Mooie steen hoor.

Daarna ook even naar Papa, zijn steen is nog steeds mooi, die staat er toch al 12 jaar.

Michelle op het station in Leiden afgezet, via McDonalds, broodje kroketburger, naar Etten-Leur.
Want we slapen vanavond bij Maartje en Stephan, morgen gaan we naar Duitsland.

Na ons middagdutje, hebben Maartje en Stephan lekker macaroni gekookt, Har zijn wens, daarna bij Cor en Marianne koffie gedronken.
Toen werd het tijd om naar bed te gaan, heerlijk geslapen op het nieuwe opblaasbed.

Laatste dag, Delhi.

Afscheid van India met een laatste dag in Delhi.

We gaan naar de Qutub Minar, dat is een van de beste voorbeelden van de islamitische architectuur in India.

De toren bevindt zich in de stad Delhi en is daar een van de belangrijkste toeristische trekpleisters.
De toren is 72,5 m hoog en de hoogste stenen toren van India.
De bouw van de toren begon in 1193 onder Qutb-ud-din Aybak, de eerste islamitische heerser over Delhi.
Hij werd uiteindelijk pas in 1368 voltooid.

De verschillen in architectonische stijl zijn duidelijk te zien.
Het is een enorm complex, je begrijpt niet dat dit vroeger met hun bescheiden technieken, allemaal mogelijk was.
Door UNESCO werden de toren en de erbij behorende monumenten in 1993 tot werelderfgoed verklaard.

Ook brengen we een bezoek aan de Lotustempel, het is een tempel van de Bahá'í-geloofsgemeenschap, die vindt dat alle wereldgodsdiensten zich moeten verenigen.
Op zich een goed idee, want de godsdiensten hebben in de loop van de mensheid behoorlijk wat afschuwelijke oorlogen veroorzaakt, tot nu toe.

Het ontwerp is geïnspireerd door de lotusbloem en bestaat uit 27 vrijstaande met marmer beklede “bladen”, gerangschikt in groepen van drie, zodat er negen zijden ontstaan.
De tempel is iets meer dan 40 meter hoog, en wordt omgeven door negen vijvers, die de bladeren symboliseren waar de lotus op drijft.

Het is heel sober, zeg maar leeg, ingericht.
Als je naar binnen gaat word je begeleid door supporters, die je vertellen dat je in de Tempel niet mag praten.

Na de lunch gaan we naar de tuin van het Rashtrapati Bhavan, de residentie van de President van India.
De tuin is elk jaar maar een maand open, dus dat mogen we niet missen.
Ik was niet erg onder de indruk, maar dat komt omdat we Nederland zo verwend zijn met bloemen, ik begrijp nu waarom buitenlanders de Keukenhof zo mooi vinden.

Daarna wilde ik graag naar het huis van Indira Gandhi, maar daar was helaas geen tijd voor, maar Har beloofde me, de volgende keer dat we India bezoeken, gaan we er naar toe.

Aan het eind van de dag hadden we nog een nare ervaring, er was geld uit onze kamer gestolen, maar mede door de manager is het goed opgelost.

Toch een domper op onze prachtige reis!

Terugweg naar Delhi

Het einde van de reis is in zicht, we gaan weer terug naar Delhi.

Met de bus langs kleine dorpjes met leuke drukke marktjes.
Druk, rommelig, vuil, maar fascinerend.
Het vee loopt vrij rond op straat en hoort hier ook. Buffels, koeien, varkens, ezels, pauwen en ook veel apen.
Vooral de koeien lopen onverstoord door het verkeer iedereen houdt er rekening mee.

Omdat we op de terugweg langs het dorp komen waar de tante’s van Rawie wonen hebben we die ook een bezoek gebracht.
Met de bus door die nauwe straatjes, alle buren komen langs, een lekker glaasje limonade met zoutjes gekregen en Rawi met zijn familie op de foto natuurlijk.

Aangekomen in ons hotel, The Visaya, dezelfde als de eerste nacht even uitrusten en dan dineren.

Het Holi feest in Mandawa.

Vandaag vertrekken we uit Bikaner naar Mandawa, waar we het Holifeest gaan vieren.

Holi is het feest om de zomer te verwelkomen, ook is het een feest van kleur.
Omdat we gehoord hadden dat je met kleurstof besmeurd wordt die niet uit je kleding gaat, hebben we ter bescherming witte pyama’s gekocht, nou dat was al een feest op zich.
In het hotel kreeg Har al complimenten omdat ze zijn witte jasje zo leuk vonden, het is ook een leuk jasje, met opstaand kraagje en stoffen knoopjes.

In de lobby van het hotel stond een enorme schaal met allerlei kleuren poeder, dus Wieneke vond dat we onze smetteloze kleding maar even moesten inwijden, zo gezegd zo gedaan.
Dat vond Ravi, onze chauffeur, niet zo’n goed idee al die kleuren in de bus, dus voordat we in de bus kwamen werd de verf er weer afgeslagen.
Dus onze dag begon al hilarische.

We logeren in Castle Mandawa.
Een kasteel met prachtige kamers, met een zitje voor in de kamer dan 2 pilaren en achter de pilaren 2 hemelbedden voor de ramen zijn 2 lounge banken op zo’n hoogte dat je naar buiten kan kijken.

Dan een deur en daarachter een kamer met een toilettafel en grote kledingkast en tot slot een badkamer met alles erop en aan en dat alleen voor ons, wat een luxe.

Het Holi feest werd uitbundig gevierd op de binnenplaats van het kasteel.

Op een van de vier balkons van de binnenplaats de familieleden van de maharadja op twee andere de toeristen en vrouwen en kinderen van de familie op het verste balkon de vrouwen en kinderen van het dorp.

Langzaam druppelden de bewoners het plein op en iedereen wenste elkaar en zeker ons een "Happy Holi" toe, begeleid met het strijken van handen met gekleurd poeder op je gezicht, en de rest viel natuurlijk op je witte pyama.

Alle mogelijke kleuren, ook werd het rijkelijk op je haar gegooid en wij lieten natuurlijk alles toe.

Even later kwam er muziek met platte trommels en uitgedoste travestieten en alleen maar jongens, en dansen, ongelofelijk.

Het begon bij mij wel te kriebelen en dat zagen de jongens dus mocht ik mee doen, en nog een paar van de groep deden ook mee. Ook Har deed mee.
Het was ontzettend leuk, ik heb genoten.

Ook hebben we de familieleden een happy holi gewenst.

Het was een ongelofelijk leuke dag, heel erg leuk om zo’n bijzonder feest meegemaakt te hebben.

Daarna wat Haveli’s bezocht, oude koopmanshuizen, voorzien van prachtige Fresco’s.

Ook een wandeling door het stadje gemaakt en bij de broer van onze gids, een mooi geborduurd kussensloop gekocht, voor Har zijn moeder.

Toen lekker onder de douche, de verf verdween met het water in het putje dus niets aan de hand.

Lekker schoon voorzichtig een lekker soepje eten.
Het eten is hier overal een feest maar hier was wel heel erg veel aandacht aan het eten besteed.
Elke ochtend en avond eten we van een rijkelijk gevuld buffet met allemaal lekkere hapjes.
S ‘morgens staat er een speciale kok die een omelet te plekke voor je klaar maakt, met 9 schaaltjes waar je uit kan kiezen wat er in kan, of allemaal je zegt het maar.
Voor de rest, brood, beleg, pap, fruit, noem maar op.

Het avondeten bestond uit, voorgerecht drie of meer soorten, hoofdgerecht vegetarisch, vlees, vis, kip, groente, aardappelen en meerdere soorten desserts, ook altijd naan er bij. En niet al te pittig, heerlijk, wat een verwennerij.

Verlofdag

Vandaag ook maar niet ontbeten.

Naar Bikaner gereden aangekomen bij het Lallargh Palace hotel, een verlofdag genomen lekker mijn bedje ingedoken.

Har is met de hele groep vertrokken naar het Junaghar fort, een groot fort de rondleiding duurde vrij lang dus blij dat ik niet meegegaan ben.

Morgen beter.

Zondsondergang in de Thar woestijn

Vandaag weer een nieuwe lokale gids, Lalou.

Op de weg naar Jaisalmer zie je boven een enorm fort verschijnen.
Als we naar boven rijden zie je langs de weg veel aapjes in de bomen, of zittend langs de weg, nooit geweten dat er in India zoveel aapjes zijn.

Het fort is ommuurd daarin wonen en werken 3000 mensen, in smalle straatjes met prachtig gedecoreerde huisjes, ook loslopende koeien en niet te vergeten de brommertjes en scootertjes die het stadje onveilig maken.

Er ligt erg veel vuil op straat, ik vind dit de meest vieze stad die ik heb gezien.

Maar ze hebben wel een lekkere Makhaniya lassi met lekkere verse vruchtjes en rozijnen, dus lekkerder dan gisteren met de gekonfijte vruchtjes, elk drankje is in elke streek weer iets anders.

Twee mooie tafellakens gekocht, en de kruiden die ik nodig heb voor de recepten uit mijn Indiaanse kookboek.

Nu nog even lunchen in het hotel. Aan het eind van de middag hebben we een prachtige rit op kamelen naar de duinen van de Tharwoestijn.

Daar aangekomen zittend in het zand, luisteren we naar een muziekbandje.
Ondertussen ging de zon langzaam onder, een hele mooie ervaring.

Ik heb de hele dag al zeurende buikpijn, nou is dat voor mij niets bijzonders, maar deze keer is het toch wel even anders dus ik besluit vanavond niet te dineren.
En ja hoor midden in de nacht diarree.. we konden erop wachten, dus de komende dagen rustig aan met Indisch eten.

Woestijnstad Jaisalmer

Voor we Jodhpur verlaten nog wat souvenirs gekocht.

Vandaag rijden we naar de woestijnstad Jaisalmer, waar we 2 nachten zullen verblijven.

Onderweg gestopt bij het plaatsje Ramdevra, bij een Tempel liggen de heilige Ramdev Mandir en zijn paard begraven.
Een bijzondere Tempel je staat in de file om naar binnen te komen en dat op een door de weekse dag (maandag).
Het verhaal wil dat als je een dochter of kleindochter wil je onder een poortje moet kruipen dus dat doe ik natuurlijk, laag hoor echt met je buik over de grond slepen.

Overal winkeltjes met speelgoed, waarvoor?
Nu nog even geld pinnen bij een geldautomaat in de woestijn. Die geeft ook meteen schaduw aan een paar slapende arbeiders.

Bij de lunch Dom Maloo gegeten, aardappelen in de schil in een rode currysaus met knoflook en naan, heerlijk.

Gelijk een Indiaas kookboek gekocht, nu nog de specerijen.

Onderweg een foto stop gemaakt omdat we een hele kudde kamelen zagen.

Voordat we naar ons hotel gingen nog even een wandeling door de stad en op een terras een Makhaniya lassi besteld, een yoghurtdrankje met gekonfijte vruchtjes en noten, lekker fris.

Naar Jodhpur, de blauwe stad.

Jodhpur heet de blauwe stad omdat in de binnenstad alle huizen indigoblauw geschilderd worden, vanaf het fort is dat heel goed te zien, de stad heeft een mooie blauwe gloed.

Eerst gaan we naar het Mehrangorhfort het is gebouwd van rode stenen.

Vanuit de verte zie je het hoog boven de stad liggen. Indrukwekkend en groot omdat het niet alleen een vesting is maar ook het verblijf van de grondlegger van Jodhpur, Rao Jodh, die in 1459 begon met de bouw.
Het grootste gedeelte dateert echter uit de tijd dat Maharadja, Jaswant Singh er regeerde 1638-1678.

Het gebouw is ook een schitterend museum, er is heel veel bewaard gebleven van het leven zoals het hier vroeger heeft afgespeeld.

Even verderop ligt een tombe van de Maharadja, Jaswant Singh 11.
Zijn vrouw heeft het voor hem laten bouwen na zijn dood, het gebouw is geheel in het wit marmer uitgevoerd.

Hij was een goed mens die veel voor de bevolking heeft betekend.
Mijn moeder zei altijd, wie goed doet goed ontmoet, en dat is ook hier van kracht.

Voor zijn beeld hangt een lijn met allemaal lapjes er omheen geknoopt, dat zijn lapjes die moeders en oma’s er omheen knopen als ze een zoon of kleinzoon willen hebben, dus ik heb mijn zakdoek er ook omheen geknoopt.
Baat het niet dan schaadt het ook niet, toch?

Na de koffie, lekker gewandeld op de markt, nou lekker, het is razend druk met alle mogelijk verkeer en heel veel mensen, maar toch heel leuk om mee te maken.

Op deze foto koop ik armbanden als souvenir voor Michelle, Maartje en Iris.
Op zo’n markt kijk je je ogen uit en geniet je van alle kleuren en geuren.
Er staan pannen met kleurstof zodat je er een kledingstuk kan laten kleuren in elke gewenste kleur die je wilt.

Na de lunch worden we bij het hotel gedropt als je wilde maar Har en ik wilden nog niet bij het zwembad zitten, dus toch nog het paleis van de Maharadja bezocht.
Dat is voor 60% een luxe hotel en de overige 40% wordt bewoond door de huidige Maharadja, er is een klein museum te bezoeken, daar zie je onder andere dat hij horloges en klokken verzamelde.

Een tijdje geleden kon je nog even een kopje koffie drinken in het luxe restaurant maar tegenwoordig willen ze al die toeristen niet meer.
Dus kan je alleen een hele luxe high tea nuttigen die onbetaalbaar schijnt te zijn, jammer.

Souvenir; koffie kopjes uit Udaipur.

Vandaag is het onze trouwdag, nooit gedacht dat we die in India zouden vieren.

Voor het uitchecken dacht ik, ik vraag of ik die leuke kopjes die in onze hotelkamer staan mag kopen.
Ze hebben namelijk mooie kopjes van porselein, dus ik dacht ik vraag of ik er twee kan kopen.
Ja hoor geen probleem maar per zes, oke dan zes.
Tot mijn verbazing halen ze die van de kamers (vuil), gaan ze afwassen en dan krijg ik ze in krantenpapier ingepakt!
Waarom dan zes?
Lachen, leuk souvenir voor onze trouwdag.

We rijden over een snelweg door de bergen.
Onderweg stoppen we bij een klein dorpje, daar is een bijzondere boom die moeten we zien, de hondenboom.
In de boom hangen allemaal een groot soort vleermuizen, vliegende honden. grappig hoor.
Eerst was het èèn boom, nu zijn het er al drie, een echte touristische attractie, hele bussen stoppen hier.

Bij de koffiestop betalen wij de konsumptie want het is onze trouwdag tenslotte en die moet je vieren.
Ook een schooltje bezocht, op het schoolplein werden, door de kindertjes van de lagere school,voor de Nederlandse gasten liedjes gezongen.
En Wieneke, een van de medereizigers, deelde presentjes uit.

Dan op weg naar de Tanakhpur Tempel.
Niet te geloven wat je ziet, de hele Tempel is gemaakt van marmer, hij is gebouwd op 1444 pilaren waar er geen een hetzelfde is.
Een pilaar is scheef, om te laten zien dat niet alles perfekt hoeft te zijn.

Ook langs een Tempel gereden waar een motor wordt vereerd, het verhaal gaat dat een meneer op deze plek een ongeluk heeft gehad.
De motor werd naar een garage gebracht, maar tot drie keer toe reed de motor (zonder chauffeur) terug naar de plek de onheils.
Dus reden voor de Indiers de motor te verheffen tot een godheid,voor ons niet te bevatten.

Vanavond slapen we voor het eerst in een Heritage Hotel, dat is een verbouwd Paleis.
Het is het Ranbanka Palace in Jodhpur, de blauwe stad.

Op het gazon voor onze hotelkamer zat een man slofjes te naaien.
Zijn moeder en vrouw borduurden de bovenkant, zijn vader maakte de zooltjes en hij naaide alles aan elkaar en verkocht ze.
Dit waren perfekte kadootjes.

Natuur wandeling

De dag gestart met een prachtige natuur wandeling rond het mooie hotel.
Lekker vroeg om 8 uur.
Als je wandelt langs de velden sta je verbaasd dat er ineens mensen blijken te wonen in een hutje, opeens zie je de mooiste dames met kleurrijke sari's tussen het hoge gras te voorschijn komen of er staat iemand zich te wassen aan een beekje.

Dat is ook India, mensen wonen niet allemaal in een huis maar ook veel in hutjes, vlak bij een beekje.
Udaipur ligt tussen 3 meren en groene heuvels,
Op het programma staat een boottochtje op een van de meren gepland.
Vanuit de boot zie je mensen de was doen in het meer.

We varen naar een eiland, het Jah Mandir eiland omringd met standbeelden van olifanten.

Na de terugvaart op weg naar het Paleis van de Maharana Udar Sing 11, het City Paleis gebouwd in 1559.
Een enorm Paleis.
Daarna de Tempel van Ganesh, een Hinditempel bezocht.
Tot slot de vrouwen tuin, een prachtige tuin die alleen bezocht mocht worden door de Maharani en haar vriendinnen.

Museum resort, The Royal Retreat...

De hele dag in de bus opweg naar Udaipur.

Onderweg gestopt in een plaatsje dat Bingh heet, een lange winkelstraat, en een markt. WIJ waren hier de bezienswaardigheid.
Toch iets gekocht, een ronde ijzeren zeef en wat fruit.

In India lachen alle kinderen naar je en beginnen te zwaaien heel lief.
Ook zie je overal beesten op straat, in de steden voornamelijk koeien,
en op de een of andere manier horen ze hier ook.
Ze sjokken rustig door de straten langs de winkels, heel relaxed.
En op het platteland varkens, ezels, pauwen en ook veel apen.
Behalve in Delhi daar hebben ze jaren geleden alle koeien uit de stad geweerd, waar naar toe weet niemand.

We logeren de komende 2 nachten in een luxe resort The Royal Retreat, met 2 zwembaden en een enorme tuin.

Het lijkt wel een museum overal prachtige beelden van olifanten, paarden, vrouwen en hobbelpaarden.
Prachtige grote kamers met kleine balkonnetjes op vensterbank hoogte, met een bedje erop en aan beide kanten een rolkussen dus je kan heerlijk in de zon zitten, kopje koffie erbij, wat wil je nog meer, genieten!

De eigenaar heeft het hotel 10 jaar geleden helemaal verbouwd met oude materialen en volgezet met antiek.
Zijn belangrijkste inkomen verdient hij met antiek, in de stad heeft hij ook nog een winkel.
Bij onze avondwandeling blijkt dat er in het resort ook een dependance van die winkel is.