De wieg gaat mee op reis.

Paola is nog in bed en het is al 9.00 uur.

Normaal staat ze om 6.00 uur op.
Ze is verkouden en praat heel hees, dus heeft ze uitgeslapen.

Tussen de middag gaan we de bubbeltjesplastic kopen, om de wieg mee te nemen in te pakken voor de vlucht naar Nederland.

Daarna gaan we lunchen bij Sopas y Postres, Soep en toetjes.
Paola nam Bananensoep, en wij Nachos met kip en rundvlees, gewoon lekker, niets bijzonders.


De wieg inpakken was nog een heel kwarwei, want hij mocht lengte+breedte+hoogte, maximaal 158 cm zijn.
Het matrasje moeten we helaas hier laten, anders is het pakket te groot.


Voor Maximo naar bed gaat geven we hem het laatste kado, van Tia Michelle, Diego nog steeds leuk.

Zoutkathedraal.

Voor Har is eindelijk een een wens in vervulling gegaan.

Hij wilde altijd al naar de Zoutkathedraal in Zipaquira, want ik ben er 5 jaar geleden al geweest met Paola haar ouders, maar ieder jaar kwam het er niet van.
Maar vandaag zijn we er dan geweest.


Eerst gingen we ontbijten en koffie drinken op het mooie plein van Zipaquira.


De Zoutkathedraal is een kathedraal in een zoutmijn.
Er loopt er een kruiswegstatie, op weg naar de kathedraal die 180 meter diep onder de grond is.
Het is indrukwekkend alle kruizen zijn door de mijnwerkers uitgehouwen in het zout, wat een enorm werk, en nog steeds wordt er gewerkt in de mijn, mischien voor de souvenirs die in de winkeltjes onder de grond zijn.


In het stadje nog even geluncht, bij een Parilla, dat is een soort barbecue restaurant, met groot vuur en enorme brokken vlees.
En toen met de bus, door het mooie groene landschap weer terug naar Bogota, om Maximo op te halen.


Als we Maximo op gaan halen heeft hij elke keer iets nieuws voor ons, deze keer klom hij in de lantaarnpaal.

Uitrustdag

Vandaag even een uitrustdag.

Dus even uitslapen, niet naar de Cyclovia en niet naar de bioscoop.
De rest van de familie ging eerst naar Chapinero dan lunchen.


En daarna naar de bioscoop, daar draaide een 3D film van Yogi Beer.

Vruchtenhapje

Daniel en Paola hebben hun appartement te koop gezet.

Om 9.00 uur was er een afspraak gemaakt om het appartement te bekijken.
Dus vroeg uit bed om het huis spic en span te maken.
Omdat we naar Cartegena geweest waren zat het huis vol haren van Pardoes.
Maar de afspraak van 9.00 uur kwam niet opdagen de volgende was om 10.30 uur.
Die waren wel enthousiast, duimen maar.


Toen wij twee weken geleden in Bogota aan kwamen, vond Paola dat het tijd werd om Santino een vruchtenhapje te leren eten.
Paola dacht, dat is een leuk taakje voor Oma en Opa om hem dat te leren.
In het begin vond hij het vreemd en niet lekker maar nu is hij gewend aan de smaak, maar het is wel moeilijk om van het zuigen, te leren happen en slikken.

Vanmiddag zijn we bij Isabel en Sander op bezoek geweest, hun appartement staat ook te koop, en het is kijkdag dus tussen de bezoekers door even gezellig bij gekletst, met koffie en gebak.
Sander is iemand die altijd veel plannen heeft, er blijken er nu toch een aantal verwezenlijkt te worden.
En Isabel is in verwachting, ze vertelde dat het een jongen wordt, wij hebben beloofd als de baby er is, we bij het eerst volgende bezoek aan Colombia naar de baby komen kijken.

Wandel of kruippad

Vroeg opgestaan, koffer gepakt en naar het vliegveld.

Op het vliegveld ontbeten, roerei op mexicaanse wijze met een worstje. Lekker hoor.
Maximo begon te huilen, want die wilde niet naar Bogota hij wilde in Cartagena blijven.


Op het vliegveld kocht Paola nog een wandelpad voor Santino, om op te kruipen of lopen bij elke stap komt er een ander geluid uit.

Toen we thuis aankwamen stond Pardoes, de kat ons achter de dichte deur te verwelkomen.
Gauw koffers uitpakken wasmachine vullen en lunchen (Kip).
Na het eten dacht Daniel Pardoes eten te geven, maar Pardoes was nergens te vinden, bleek beneden in de hal te zijn.

Aan het begin van de avond, in de kamer een televisie zitje gemaakt, met een glaasje wijn, Har en Maximo naar discovery kids, een kinderprogramma gekeken.

Geen Sushi....

De dag begonnen met een kopje cappucino bij Juan Valdez.

Daarna met de kinderen naar het zwembad, lekker spelen en zwemmen.

Na het middagslaapje naar het historisch centrum om Sushi te eten.
Bij ons vorig bezoek aan Cartagena zijn Har en ik bij restaurant, Tabetai gaan eten een sushi restaurant met een Colombiaanse twist.
Het is de lekkerste sushi die ik ooit gegeten heb, dus wilden we dit ook met Paola en
Daniel delen.
Na even zoeken kwamen we om 18.00 uuur bij het restaurant aan, die was nog gesloten.
Het restaurant ging pas om 19.00 uur open, maar met 2 kleine kinderen een uur wachten in een smalle straat is niet te doen.

Dus tot mijn spijt gingen we ergens anders eten.
Gewoon rijst met sla en kip, heel erg jammer want dit was de laatste kans om daar te eten.
Morgen gaan we weer vroeg naar Bogota.

Cappucino,s drinken

Omdat ik behoorlijk verbrand ben vandaag liever geen zon, dus ook niet naar het strand.
Maar lekker op twee terrasjes, cappucino drinken.
De hele ochtend lummelend doorgebracht, heerlijk hoor.

s,Middags even met een sunblock in het zwembad, met Paola, Maximo en Santino.

Paola en Daniel gaan even naar hun nieuwe appartement kijken, en Opa en Oma passen op de kinderen.
Maximo lag in bed, maar Santino even de fles geven en spelen.

Als Paola en Daniel terug komen gaan we even naar een beroemde Colombiaanse damesmode zaak, Studio F, een leuk grijs lang vest gekocht.
Dan gaan we eten gefrituurde ravioli als voorgerecht, Pizza als hoofdgerecht, daarna koffie bij Juan Valdez.

Dan is het tijd om naar huis te gaan.


Dit is het uitzicht vanuit ons appartement op Boca Grande

Strand.

Weer naar het strand.

Har heeft weer iets verzonnen om niet te rennen, hij had zijn slippers aan en als hij ging rennen verloor hij zijn slippers, Maximo vind het prachtig en roept elke keer, otra vez, dat betekent nog een keer.

foto Paola
Ook in zee heeft Har het druk, hij moet over golven springen die in grote verschillen, mediano, is gewoon, grande, groot, supergrande, heel groot, en dan heb je nog grandisimo, en toen kwam er ook nog grandisimoso bij, een woord die niet bestaat maar die Opa ter plekke verzon.
Maximo wilde de zee niet meer uit.

Op het strand een dik stuk sierra, vis, met yuka, een soort aardappel, gegeten.

Daarna de kinderen even hun middag slaapje laten doen.
Na het slapen gaan we even een ijsje eten.

Aan het eind van de middag op zoek naar een driekwarts broek, en ook geslaagd.
Omdat het al 18.00 is gaan we Parilla eten, dat zijn div soorten geroosterd vlees.

Rechter oorring

In het appartement koffie gedronken, door Daniel gezet.

We gingen lekker vroeg naar het strand, in zo'n gezellig tentje met stoeltjes en een cola is het goed uit te houden.
Ik mag Santino de fles geven, en Har gaat met Maximo naar zee om in de golven springen.
Santino heeft geen luier aan dus plast hij op Oma, daar zit hij niet mee, ik ook niet.

foto Paola
Op strand gegeten, een heerlijke gefrituurde vis, Sierra die word hier gevangen, met rijst, patacon, dat is een platgeslagen gebakken banaan, sla en natuurlijk een lekker biertje.

In de middag zijn we naar het appartement, in aanbouw, van Daniel en Paola gegaan.
Har en Daniel gingen de bouwplaats op, om te kijken en foto's te maken.
Paola, de kinderen en ik bleven in het kantoortje o.a. om Santino de fles te geven.
Het is een prachtig appartement aan een weg, die langs het strand loopt met uitzicht op het zwembad, het strand en de zee.
Lekker gewandeld en gerend op het strand.

Met de taxi naar het historische centrum van Cartagena, het is een heel bijzonder en mooi gerestaureerd oud plaatsje.
Op een pleintje was muziek en er werd gedanst, Maximo danst gelijk mee dus Oma ook.


Hier zijn Paola en Daniel getrouwd, dus bezochten we even de kerk waar ze getrouwd zijn.
Bij het restaurant waar we gingen zag Paola dat ik nog maar een oorring had....waar had ik die verloren?
Paola pakte haar fototoestel, om te kijken wanneer ik nog 2 oorringen in had, maar ik bleek elke keer met mijn linkeroor op de foto te staan, en mijn rechter oorring was weg.

Na het eten toch nog maar even naar het pleintje, want misschien was ik de oorring met het dansen verloren.
Terwijl ik op mijn knieen langs de straat aan het kijken was, kwam er een danseres naar me toe om te vertellen dat mijn oorring gevonden was.
Wat ontzettend lief van haar en wat een geluk heb ik toch, Har ook want die had mij al nieuwe oorringen beloofd.

foto Paola
Met een open koetsje met paard terug naar ons appartement, dat was een verrassing van Paola en Daniel voor Valentijn.

14 februari, Valentijndag, in Colombia doe ze daar niet zoveel aan, behalve Paola en Daniel, vreemd want ze nemen alle Amerikaanse gewoontes over.
Maar Maartje heeft voor kadootjes gezorgd en een lieve brief.
Ook had ik wat kadootjes van Michelle apart gehouden om te geven.

Dat was een leuke afsluiting van een heerlijke dag.

Weer in Cartagena

Op weg naar Cartagena.
Bij het inchecken mocht Maximo, tot zijn plezier, het meisje aan de incheckbalie assisteren.



Heerlijk, weer in Cartagena te zijn....
We hebben een mooi appartement op de 16e verdieping, met een terras en een prachtig uitzicht op, Boca Grande, dat is het moderne gedeelte met de wolkenkrabbers van Cartagena.
Terwijl de mannen boodschappen doen gaan Paola en ik met de kleintjes naar het zwembad op de 14e verdieping.


Maximo springt enthousiast van de rand van het zwembad en Santino geniet op de arm van mama en oma van het water.

Aan de eind van de middag gaan we even een ijsje eten bij Popsy.
Maximo is heel bewegelijk hij rent de hele dag dus Oma en Opa moeten ook geregeld rennen.
Bij ons vorige bezoek heb ik hem geleerd, rennen en stop, zodat je ook even op adem kan komen.
Deze keer heeft Opa hem Cansado geleerd, dat betekent moe zijn dus lopen we met schouder en hoofd naar beneden te sloffen, en Fuerte, dat is sterk, dus gaan de handen omhoog om te laten zien hoe sterk je bent.
Dus Maximo roept rennen Oma of Opa, Oma roept stop, dan roept Opa Cansado en Maximo Fuerte, zo kan dat eeuwig doorgaan als het aan Maximo ligt.

Na een wandeling door de winkelstraat, eten we een pizza bij ons favoriete Italiaanse restaurant.

s,Avonds als de kinderen in bed liggen even lekker genieten van ons terras met een Aguilla, biertje, en voor Paola een cola.

Spaghetti met cava

Een lekker rustige dag.

Want morgen gaan we naar Cartagena..
Met Maximo naar een parkje geweest, lekker rennen en bellen blazen, de bellenblazer kocht Daniel van een verkoper in het park.


Daarna naar McDonalds voor een happymeal, met een pinquin die een vis uitspuugt als je op zijn staart slaat, en voor ons een hamburger.


Gevraagd aan Maximo of hij spaghetti wil eten vanavond, dat ga ik dus koken, nu nog even boodschappen doen.
Maximo vindt spaghetti heerlijk, vooral omdat hij met Oma de lange slierten naar binnen slurpt, grote pret.
Bij het eten besloot Daniel, dat we de spaanse rose cava op gaan drinken, wat een goed idee, die hadden we bij de geboorte van Santino meegenomen en stond nog steeds in de koelkast.

Na het eten kwamen Holly en Al even afscheid nemen want die gaan voor een maand naar Mexico dus die zien we voorlopig niet meer.

Nu even de koffer pakken want morgen moeten we vroeg op, om 8.00 uur komt de taxi om ons naar het vliegveld te brengen.

Wittekool stampot

Na lange tijd zijn we weer wezen kijken in het hostel van Paola en Daniël.

De deuren zijn geverfd en er is een lambrisering van glansverf aangebracht, mooi en prakties, ook zijn de varens vernieuwd.
Koffie gekregen van Wilmar, de portier.
In de centrale woonkamer samen met een Amerikaanse gast gekeken naar CNN die verslag deed van het vertrek van Prsident Mubarak van Egypte.
Een historische dag voor met name de Egyptenaren.

s,Avonds eten klaar gemaakt.
Als kado hadden we de stampotborden van Blond meegenomen, en unox rookworst.



Maar aangezien er hier geen boerenkool is moest ik een andere stampot verzinnen en dat is gelukt.
Witte koolstampot met aardappelen, spekjes, knoflook, paprika en natuurlijk de worst.
Heel lekker, volgens Paola, Daniël en Har.

Dus bij het boodschappenlijstje voor de volgende keer komt nu ook unox rookworst.




,

Santa Fe

Na het ontbijt en de koffie naar het winkelcentrum "Santa Fe" met de transmilenio.
Dat is een snelle grote rode bus op een aparte busbaan.



O.a op zoek naar een roze roos voor Iris.
Omdat we besloten hebben om komende zondag naar Cartagena te gaan moeten er ook wat topjes gekocht worden.

De tijd vliegt in zo'n groot winkelcentrum, dus voor dat we het wisten moest Maximo van school gehaald worden.
Dus maar gauw met de taxi naar school.

Een ontspannen dagje

Vanochtend lekker uitgeslapen.

Na een kopje koffie en een lekker fruitontbijtje naar het centrum.

Daar weer een kopje capucino gedronken, lekker gewandeld en souvenirs gekocht.



Als lunch in een speciaal mariscos (zeevruchten) restaurantje, een soort snackbar een overheerlijke cazuela de mariscos, dat is een zeevruchtensoep met room en kaas.




Toen was het weer tijd om Maximo van school te halen.
De dagen vliegen hier voor bij.

Thuis was er een mailtje van Maartje dat ze de wieg graag wilde hebben, leuk nu blijft hij nog in de familie.
Dus nu een mooi pakket maken en het Air France personeel overtuigen dat dit grote pakket echt mee moet.

Wandelen.

Vandaag weer Maximo naar school gebracht, maar dat was deze keer geen succes.

Hij was moe en miste zijn ouders dus onderweg maar even naar huis gebeld.
Daniel besloot even naar school te komen, toen was het weer goed.

Gewandeld naar het winkelcentrum Unicentro, en daar geluncht.
Een panne cook bij Crepes and Waffles, dat is dus geen pannenkoek, maar een rond uitgehold brood, met daarin de vulling.
Voor mij calamares, Har nam kip met champignons en asperges, erg lekker allemaal.

Daarna besloten we naar Maximo zijn school te wandelen, in totaal hebben we vier uur gewandeld.
Voor Har en mij is dit lekker oefenen met onze nieuwe wandelschoenen.
Thuis kregen we van Paola een voetenbadje met een Baily's, dat is wel even verwennen.



Voordat Maximo naar bed ging heeft opa een verhaaltje van Kleine Beer voorgelezen aan de twee kleinkinderen.

Santino's laatste dag in de familie wieg.

In alle vroegte, 7.30 uur, Maximo naar school gebracht.
Een wandeling van een half uur heen en een half uur terug, natuurlijk met mijn nieuwe wandelschoenen aan.
De juffen waren erg enthousiast om ons weer te zien.

Met Daniel, Paola en Santino geluncht bij Cali Vea, een pollo restaurant.
Om 15.00 uur, in de stromende regen, Maximo van school gehaald.
Natuurlijk lekker in plassen lopen en stampen.
Thuis gelijk droge kleren aan.
Daarna (een dag te laat) voor de 9e maand van Santino taart gegeten.



Santino heeft vandaag voor het laatst in zijn wiegje gelegen, die nu al 41 jaar in de familie is.

Even een foto gemaakt voor Maartje en Stephan of zij ook nog gebruik willen maken van deze wieg, want dan nemen we hem gewoon weer mee naar Nederland.

Weer terug in Colombia

Na lange tijd weer in Bogota.

Op bezoek bij Daniel en Paola en natuurlijk genieten van Maximo en Santino.
Oh, want zijn ze weer gegroeid, zeker Santino.

Maximo belde een paar weken geleden op of Opa ook naar Colombia kwam, want hij had gedroomd dat Opa en Oma samen bij hem waren, terwijl het de bedoeling was dat ik alleen zou gaan.
Dus toen ik uit het vliegveld kwam had ik een grote verrassing meegenomen....Opa.
Zowel Daniel als Maximo die mij beiden kwamen ophalen waren reuze verrast, leuk hoor.

Heerlijk om ook Paola weer te zien, Santino is helemaal niet eenkennig, ik mocht hem gelijk uit zijn bedje halen en de fles geven, vond hij prima.
Nu weet hij in ieder geval dat hij een Oma en Opa heeft.
Na een heerlijke nacht werden we wakker omdat Maximo ons een goedenmorgen kusje kwam brengen.

Omdat het zondag is, zijn we naar de cyclovia geweest met de hele familie.
Maximo met zijn motor, en wij met onze nieuwe schoenen die we gekocht hebben om te gaan wandelen naar Santiago de Compostella, hier kunnen we ze lekker inlopen..
Ook een lekkere maiskolf gegeten.



Daarna in Parque 93 in het restaurant Renault heerlijk Tapas en Sushi gegeten.
In het park is ook een speeltuintje dus met de kinderen even glijden op de glijbaan, zelfs Santino kan al glijden.


Toen we weer thuis waren kwamen Holly en Al ons nog even welkom heten in Colombia.

Maximo heeft ons wel gemist, hij wil de hele dag onze aandacht, alles laten zien en vertellen.
Ook kregen we van hem een kado, ik kreeg een zelfgemaakte ketting en Har een armband met een schelp uit Panama.
Een leuk souvenir om te dragen op onze wandeling en Santino is een lekker vrolijk manneke, genieten hoor.