We worden behulpzaam op weg gebracht door het voltallige personeel van het hotel om de Voie Verte terug te vinden vanuit de stad. Dat wordt volgens hen een mooie tocht door de Sauternes, maar wél erg heuvelachtig. Na een tijdje fietsen haalt Har toch maar de GPS erbij die hij na negen dagen oefenen nu of en toe snapt. Met wat kunst en vliegwerk komen we precies bij Roaillan weer op de juiste fietsroute die helemaal door loopt naar Mios. En: niks heuvelachtig.
In de ochtend is het nog koud en de kilometers van gisteren voelen we nog in de benen. In Villandraut (met het kasteel van Paus Clemens V) drinken we koffie en vragen bij de toeristeninformatie naar slaapplaatsen in Mios. We krijgen drie adressen. Als we er zijn is het eerste hotel waar we langs komen gesloten, ook al staat er dat ze het hele jaar open zijn. Bij de tweede en derde krijgen we een antwoordapparaat. Dat wordt dan weer een probleem......
Maar dan komt er opeens iemand van he hotel aanrijden en zegt dat ze binnen een kwartier open gaan. Probleem opgelost dus. De kamer is erg 'basic' met een toilet open in de kamer achter een halfhoog muurtje. Dat hebben we nog niet eerder meegemaakt. We gaan eten in een Portugese pizzeria, maar pizza's kunnen we niet meer krijgen. Dan maar een Steak Portugais en een Zalmsteak. Smaakt goed.
Maar dan komt er opeens iemand van he hotel aanrijden en zegt dat ze binnen een kwartier open gaan. Probleem opgelost dus. De kamer is erg 'basic' met een toilet open in de kamer achter een halfhoog muurtje. Dat hebben we nog niet eerder meegemaakt. We gaan eten in een Portugese pizzeria, maar pizza's kunnen we niet meer krijgen. Dan maar een Steak Portugais en een Zalmsteak. Smaakt goed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten