Vanmorgen eerst sandwiches, croissant, sunblock en after-sun gekocht. De zon schijnt al een paar dagen en zo'n hele dag in de zon heeft onze gezichten tot roodhuiden gemaakt.
We gaan richting Toulouse. Har vond dat zijn trappers een beetje een kraak geluid maakte, dus een fietsenmaker gezocht. In het Maison de Velo verhuren ze fietsen, verkopen fietsen, repareren fietsen en hebben ze een restaurant. Het was etenstijd dus niemand wilde helpen want het restaurant zat vol. Dan zelf maar een beetje olie gepakt. Resultaat: de trapper kraakt twee keer zo hard. Dan maar weer proberen de olie er af te halen.
Ook in Toulouse is Pierre-Paul Riquet, de man die het Canal du Midi maakte, prominent aanwezig
Onder een bruggetje maakt Annemieke een flinke smak. Schrikken en een blauw been.
In Toulouse gaat het Canal du Midi over in het Canal de Garonne, dus die volgen we nu.
Om te voorkomen dat we weer moeilijk aan een slaapplaats konden komen belden we alvast wat hotels en boeken telefonisch een kamer in Girolles. Als we weer wegrijden blijk ik een lekke band te hebben ......
We pompen de band op, hij loopt maar heel langzaam leeg, dus we rijden door naar het hotel (ongeveer 10 km, vijf keertjes pompen).
De hoteleigenaar weet wel raad: de nachtportier (toevallig zijn vader) zal vannacht de band plakken. Geluk bij pech.
We gaan richting Toulouse. Har vond dat zijn trappers een beetje een kraak geluid maakte, dus een fietsenmaker gezocht. In het Maison de Velo verhuren ze fietsen, verkopen fietsen, repareren fietsen en hebben ze een restaurant. Het was etenstijd dus niemand wilde helpen want het restaurant zat vol. Dan zelf maar een beetje olie gepakt. Resultaat: de trapper kraakt twee keer zo hard. Dan maar weer proberen de olie er af te halen.
In Toulouse gaat het Canal du Midi over in het Canal de Garonne, dus die volgen we nu.
Om te voorkomen dat we weer moeilijk aan een slaapplaats konden komen belden we alvast wat hotels en boeken telefonisch een kamer in Girolles. Als we weer wegrijden blijk ik een lekke band te hebben ......
We pompen de band op, hij loopt maar heel langzaam leeg, dus we rijden door naar het hotel (ongeveer 10 km, vijf keertjes pompen).
De hoteleigenaar weet wel raad: de nachtportier (toevallig zijn vader) zal vannacht de band plakken. Geluk bij pech.







