Verlofdag

Vandaag ook maar niet ontbeten.

Naar Bikaner gereden aangekomen bij het Lallargh Palace hotel, een verlofdag genomen lekker mijn bedje ingedoken.

Har is met de hele groep vertrokken naar het Junaghar fort, een groot fort de rondleiding duurde vrij lang dus blij dat ik niet meegegaan ben.

Morgen beter.

Zondsondergang in de Thar woestijn

Vandaag weer een nieuwe lokale gids, Lalou.

Op de weg naar Jaisalmer zie je boven een enorm fort verschijnen.
Als we naar boven rijden zie je langs de weg veel aapjes in de bomen, of zittend langs de weg, nooit geweten dat er in India zoveel aapjes zijn.

Het fort is ommuurd daarin wonen en werken 3000 mensen, in smalle straatjes met prachtig gedecoreerde huisjes, ook loslopende koeien en niet te vergeten de brommertjes en scootertjes die het stadje onveilig maken.

Er ligt erg veel vuil op straat, ik vind dit de meest vieze stad die ik heb gezien.

Maar ze hebben wel een lekkere Makhaniya lassi met lekkere verse vruchtjes en rozijnen, dus lekkerder dan gisteren met de gekonfijte vruchtjes, elk drankje is in elke streek weer iets anders.

Twee mooie tafellakens gekocht, en de kruiden die ik nodig heb voor de recepten uit mijn Indiaanse kookboek.

Nu nog even lunchen in het hotel. Aan het eind van de middag hebben we een prachtige rit op kamelen naar de duinen van de Tharwoestijn.

Daar aangekomen zittend in het zand, luisteren we naar een muziekbandje.
Ondertussen ging de zon langzaam onder, een hele mooie ervaring.

Ik heb de hele dag al zeurende buikpijn, nou is dat voor mij niets bijzonders, maar deze keer is het toch wel even anders dus ik besluit vanavond niet te dineren.
En ja hoor midden in de nacht diarree.. we konden erop wachten, dus de komende dagen rustig aan met Indisch eten.

Woestijnstad Jaisalmer

Voor we Jodhpur verlaten nog wat souvenirs gekocht.

Vandaag rijden we naar de woestijnstad Jaisalmer, waar we 2 nachten zullen verblijven.

Onderweg gestopt bij het plaatsje Ramdevra, bij een Tempel liggen de heilige Ramdev Mandir en zijn paard begraven.
Een bijzondere Tempel je staat in de file om naar binnen te komen en dat op een door de weekse dag (maandag).
Het verhaal wil dat als je een dochter of kleindochter wil je onder een poortje moet kruipen dus dat doe ik natuurlijk, laag hoor echt met je buik over de grond slepen.

Overal winkeltjes met speelgoed, waarvoor?
Nu nog even geld pinnen bij een geldautomaat in de woestijn. Die geeft ook meteen schaduw aan een paar slapende arbeiders.

Bij de lunch Dom Maloo gegeten, aardappelen in de schil in een rode currysaus met knoflook en naan, heerlijk.

Gelijk een Indiaas kookboek gekocht, nu nog de specerijen.

Onderweg een foto stop gemaakt omdat we een hele kudde kamelen zagen.

Voordat we naar ons hotel gingen nog even een wandeling door de stad en op een terras een Makhaniya lassi besteld, een yoghurtdrankje met gekonfijte vruchtjes en noten, lekker fris.

Naar Jodhpur, de blauwe stad.

Jodhpur heet de blauwe stad omdat in de binnenstad alle huizen indigoblauw geschilderd worden, vanaf het fort is dat heel goed te zien, de stad heeft een mooie blauwe gloed.

Eerst gaan we naar het Mehrangorhfort het is gebouwd van rode stenen.

Vanuit de verte zie je het hoog boven de stad liggen. Indrukwekkend en groot omdat het niet alleen een vesting is maar ook het verblijf van de grondlegger van Jodhpur, Rao Jodh, die in 1459 begon met de bouw.
Het grootste gedeelte dateert echter uit de tijd dat Maharadja, Jaswant Singh er regeerde 1638-1678.

Het gebouw is ook een schitterend museum, er is heel veel bewaard gebleven van het leven zoals het hier vroeger heeft afgespeeld.

Even verderop ligt een tombe van de Maharadja, Jaswant Singh 11.
Zijn vrouw heeft het voor hem laten bouwen na zijn dood, het gebouw is geheel in het wit marmer uitgevoerd.

Hij was een goed mens die veel voor de bevolking heeft betekend.
Mijn moeder zei altijd, wie goed doet goed ontmoet, en dat is ook hier van kracht.

Voor zijn beeld hangt een lijn met allemaal lapjes er omheen geknoopt, dat zijn lapjes die moeders en oma’s er omheen knopen als ze een zoon of kleinzoon willen hebben, dus ik heb mijn zakdoek er ook omheen geknoopt.
Baat het niet dan schaadt het ook niet, toch?

Na de koffie, lekker gewandeld op de markt, nou lekker, het is razend druk met alle mogelijk verkeer en heel veel mensen, maar toch heel leuk om mee te maken.

Op deze foto koop ik armbanden als souvenir voor Michelle, Maartje en Iris.
Op zo’n markt kijk je je ogen uit en geniet je van alle kleuren en geuren.
Er staan pannen met kleurstof zodat je er een kledingstuk kan laten kleuren in elke gewenste kleur die je wilt.

Na de lunch worden we bij het hotel gedropt als je wilde maar Har en ik wilden nog niet bij het zwembad zitten, dus toch nog het paleis van de Maharadja bezocht.
Dat is voor 60% een luxe hotel en de overige 40% wordt bewoond door de huidige Maharadja, er is een klein museum te bezoeken, daar zie je onder andere dat hij horloges en klokken verzamelde.

Een tijdje geleden kon je nog even een kopje koffie drinken in het luxe restaurant maar tegenwoordig willen ze al die toeristen niet meer.
Dus kan je alleen een hele luxe high tea nuttigen die onbetaalbaar schijnt te zijn, jammer.

Souvenir; koffie kopjes uit Udaipur.

Vandaag is het onze trouwdag, nooit gedacht dat we die in India zouden vieren.

Voor het uitchecken dacht ik, ik vraag of ik die leuke kopjes die in onze hotelkamer staan mag kopen.
Ze hebben namelijk mooie kopjes van porselein, dus ik dacht ik vraag of ik er twee kan kopen.
Ja hoor geen probleem maar per zes, oke dan zes.
Tot mijn verbazing halen ze die van de kamers (vuil), gaan ze afwassen en dan krijg ik ze in krantenpapier ingepakt!
Waarom dan zes?
Lachen, leuk souvenir voor onze trouwdag.

We rijden over een snelweg door de bergen.
Onderweg stoppen we bij een klein dorpje, daar is een bijzondere boom die moeten we zien, de hondenboom.
In de boom hangen allemaal een groot soort vleermuizen, vliegende honden. grappig hoor.
Eerst was het èèn boom, nu zijn het er al drie, een echte touristische attractie, hele bussen stoppen hier.

Bij de koffiestop betalen wij de konsumptie want het is onze trouwdag tenslotte en die moet je vieren.
Ook een schooltje bezocht, op het schoolplein werden, door de kindertjes van de lagere school,voor de Nederlandse gasten liedjes gezongen.
En Wieneke, een van de medereizigers, deelde presentjes uit.

Dan op weg naar de Tanakhpur Tempel.
Niet te geloven wat je ziet, de hele Tempel is gemaakt van marmer, hij is gebouwd op 1444 pilaren waar er geen een hetzelfde is.
Een pilaar is scheef, om te laten zien dat niet alles perfekt hoeft te zijn.

Ook langs een Tempel gereden waar een motor wordt vereerd, het verhaal gaat dat een meneer op deze plek een ongeluk heeft gehad.
De motor werd naar een garage gebracht, maar tot drie keer toe reed de motor (zonder chauffeur) terug naar de plek de onheils.
Dus reden voor de Indiers de motor te verheffen tot een godheid,voor ons niet te bevatten.

Vanavond slapen we voor het eerst in een Heritage Hotel, dat is een verbouwd Paleis.
Het is het Ranbanka Palace in Jodhpur, de blauwe stad.

Op het gazon voor onze hotelkamer zat een man slofjes te naaien.
Zijn moeder en vrouw borduurden de bovenkant, zijn vader maakte de zooltjes en hij naaide alles aan elkaar en verkocht ze.
Dit waren perfekte kadootjes.

Natuur wandeling

De dag gestart met een prachtige natuur wandeling rond het mooie hotel.
Lekker vroeg om 8 uur.
Als je wandelt langs de velden sta je verbaasd dat er ineens mensen blijken te wonen in een hutje, opeens zie je de mooiste dames met kleurrijke sari's tussen het hoge gras te voorschijn komen of er staat iemand zich te wassen aan een beekje.

Dat is ook India, mensen wonen niet allemaal in een huis maar ook veel in hutjes, vlak bij een beekje.
Udaipur ligt tussen 3 meren en groene heuvels,
Op het programma staat een boottochtje op een van de meren gepland.
Vanuit de boot zie je mensen de was doen in het meer.

We varen naar een eiland, het Jah Mandir eiland omringd met standbeelden van olifanten.

Na de terugvaart op weg naar het Paleis van de Maharana Udar Sing 11, het City Paleis gebouwd in 1559.
Een enorm Paleis.
Daarna de Tempel van Ganesh, een Hinditempel bezocht.
Tot slot de vrouwen tuin, een prachtige tuin die alleen bezocht mocht worden door de Maharani en haar vriendinnen.

Museum resort, The Royal Retreat...

De hele dag in de bus opweg naar Udaipur.

Onderweg gestopt in een plaatsje dat Bingh heet, een lange winkelstraat, en een markt. WIJ waren hier de bezienswaardigheid.
Toch iets gekocht, een ronde ijzeren zeef en wat fruit.

In India lachen alle kinderen naar je en beginnen te zwaaien heel lief.
Ook zie je overal beesten op straat, in de steden voornamelijk koeien,
en op de een of andere manier horen ze hier ook.
Ze sjokken rustig door de straten langs de winkels, heel relaxed.
En op het platteland varkens, ezels, pauwen en ook veel apen.
Behalve in Delhi daar hebben ze jaren geleden alle koeien uit de stad geweerd, waar naar toe weet niemand.

We logeren de komende 2 nachten in een luxe resort The Royal Retreat, met 2 zwembaden en een enorme tuin.

Het lijkt wel een museum overal prachtige beelden van olifanten, paarden, vrouwen en hobbelpaarden.
Prachtige grote kamers met kleine balkonnetjes op vensterbank hoogte, met een bedje erop en aan beide kanten een rolkussen dus je kan heerlijk in de zon zitten, kopje koffie erbij, wat wil je nog meer, genieten!

De eigenaar heeft het hotel 10 jaar geleden helemaal verbouwd met oude materialen en volgezet met antiek.
Zijn belangrijkste inkomen verdient hij met antiek, in de stad heeft hij ook nog een winkel.
Bij onze avondwandeling blijkt dat er in het resort ook een dependance van die winkel is.