34 centimeter

Vandaag heeft de verbetering van Santino zich voortgezet.
Hij ademt zelf en hoeft niet meer aan de zuurstof, alleen soms ter ondersteuning, zijn lamp is weg. Zijn medicatie infuus mag er morgen uit.

Hij is 80 gram gegroeid, dat is volgens de dokter veel.
Paola heeft hem vandaag gemeten, hij is 34 centimeter.

Als Santino 1800 gram weegt mag hij naar huis.Hij moet dan wel 24 uur gekangoeroed worden. Dat betekent dat Paola hem 24 uur op haar blote huid moet dragen, het mag ook met Daniel gedeeld worden (maar niet met oma).

Dus toch nog een verlengde zwangerschap alleen kan je je kind al zien, vermoeiend maar wel mooi.
Maar dan kan ik ook naar hem kijken, want het ziekenhuis mag ik niet in van de artsen.

Ik heb vandaag Maximo opgehaald van school, hij was heel blij. Zijn schooljuf was verbaasd mij te zien, maar vond het wel leuk.

hola oma ......


Thuis een Lego bouwdoos gegeven als kado, die is nog iets te moeilijk voor hem, dus vroeg Maximo of ik de brandweerauto wilde maken.
Na Maximo zijn slaapje had ik de auto gemaakt, en samen met lego gespeeld.

Eten gekookt voor Paola en Maximo, want Daniel had de kangoeroe beurt in het ziekenhuis.

Op weg naar Bogota

Zondag vroeg opgestaan, en na ons gebruikelijke kopje koffie met croissant op weg naar Brussel.
De dag te voren waren alle vliegvelden van Spanje dicht, behalve Madrid, door de wolk uit Ijsland.
Nu waren ze gelukkig allemaal weer open dus dat ziet er goed uit.
Na ingecheckt te zijn een lekker kopje koffie bij Starbucks.
Om 12.00 uur vertrok ik naar Madrid, daarna de overstap naar Bogota.
Ik was plaatselijke tijd 20.00 uur in Bogota.

Tot mijn verrassing stond Daniel op mij te wachten en niet Sander, zoals was afgesproken. Meteen ook naar Paola gebeld die me welkom heette in Colombia.

Bij thuiskomst moest ik Maximo wakker maken. Die reageerde zo enthousiast dat was heerlijk om te zien, hij mocht ook even zijn bed uit.
Hij wilde lekker bij mij zitten, ik was gelijk Oma.
Ook Isabelle en Sander waren er.
Na een hartverwarmend welkom, even een watertje met een advil tegen de rugpijn en toen na bed.


Daar zag ik een grote bos rode rozen van Har voor moederdag, een foto in lijst van Maximo en Santino, en een mooie tekening van Maximo voor Opa en Oma, heerlijk geslapen.

Moederdag

Zaterdag gezellig met Michelle en Maartje, naar Bataviastad om moederdag te vieren.

We waren er om lunchtijd, dus eerst lekker lunchen. Michelle nam kalfslever met spek, Maartje spaghetti carbonara en ik spaghetti met gamba`s.
Omdat ik zo verkouden en moe was, niet het gebruikelijke wijntje erbij maar vers geperste sinaasappels voor de vitamientjes.

Daarna geshopt dat viel wat tegen,wel bekende merken maar geen leuke kleding.
Het weer hielp ook niet mee.
Maar het was heel gezellig met de dochters een dagje op pad, Maartje verbaasde zich dat er toch veel dingen waren die voor haar tijd waren gebeurd.
We waren om ongeveer 20.00 uur thuis.

Omdat ik het zo koud had en veel spierpijn eerst in een warm bad.
Toen moest ik mijn koffer nog pakken, en dat is ook nog gelukt.

De eerste foto

Vanochtend zaten de eerste foto's van Santino in de mail.
Santino in de couveuse. Illegaal gemaakte foto's want er mocht niet gefotografeerd worden van de verpleegsters.
Leuk jongetje hoor.Hij ziet er niet eens zo erg mager uit. Best flinke armen en al een hele bos met haar.



Har ging meteen aan de slag om te proberen mijn vliegticket om te zetten naar zondag, en dat lukte (met moeite).
Dus ik ga zondag al naar Bogota. Spannend.

Maar vandaag ga ik gauw nog even langs mijn moeder om de foto van Santino te laten zien en te zeggen dat ik drie maanden wegga.
Dan naar de begrafenis van de moeder van Anneke (Baak), en dan meteen maar even naar Har zijn moeder om afscheid te nemen.

s`Avonds naar de verjaardag van Hans van Vonderen met natuurlijk beschuit met blauwe muisjes. Druk? Wie zei daar druk?

Santino 1

Om half negen werden we wakker gebeld door Daniel.

Onze kleinzoon was geboren, en heet SANTINO.
Om vijf over twaalf in Colombia, dus vijf over zeven Nederlandse tijd.
Hij weegt 1550 gram, dat was wel even schrikken maar hij huilde gelijk bij de geboorte en dat is voor de longetjes een goed teken. Natuurlijk moest hij meteen de couveuse in, maar het ziet er allemaal goed uit.

Dat werd dus weer een dagje telefoneren, emailtjes versturen, iedereen vertellen dat we plotseling weer opa en oma zijn geworden, felicitaties krijgen.
Ook nog gauw beschuit met muisjes kopen.



Toen ik s`middags naar de kapper ging heb ik ook maar meteen getrakteerd op beschuit met muisjes zo dikwijls krijg je geen kleinzoon.
Ze vonden het heel leuk

s` Avonds kwam Iris eten. Het werd, spaghetti ala Sophia Loren, dat is spaghetti met bleekselderij en gehaktballetjes, en als toetje Ben en Jerry ijs.

Dagje Knokke en de rest ......

Vandaag lekker een dagje naar Knokke.
Het was wel een beetje uitwaaien, maar met het windje in de rug en het zonnetje scheen, dus het was echt lekker.


Op een terrasje in het zonnetje achter glas gelunchd.
Vooraf voor de smaak Zeebrugse garnalenkroketjes.
Ik had gekozen voor een prachtige geroosterde King crab met salade en frietjes,en die was erg lekker. Har ging voor de Deense kabeljauw in ambachtelijke mosterdsaus met pommes duchesse, dit was ook een echte aanrader.
En natuurlijk een glaasje witte wijn, heerlijk. Zoiets gaat er altijd in.

Knokke: de toekomstige mens ......


Na het winkelen nog lekker lang in de file, dat hoort er tegenwoordig ook bij.

Maar de dag was nog niet voorbij, we waren net thuis toen Daniel belde uit Colombia: we gaan vandaag een kindje krijgen????
Wat? Vandaag? De baby wordt verwacht op 27 juni, daarom gaan wij op 22 mei naar Colombia, om er bij te kunnen zijn.

Het bleek dat de baby geen voeding meer kreeg en dus gehaald moest worden. Dat werd de hele avond heen en weer bellen naar Colombia.
Het ziekenhuis had geen couveuse dus op zoek naar een ziekenhuis die wel een couveuse en intensive care afdeling heeft. Dat duurde een paar uur.
In het nieuwe ziekenhuis werd Paola weer onderzocht. Daar besloot men dat de baby beter nog een of meer dagen bij zijn moeder kon blijven.

Daniel ging naar huis om te slapen en wij ook naar bed, want het was inmiddels half drie .....

Afscheid van Kees Kousemaker

Een hele emotionele dag.

Eerst naar, stripantiquariaat Lambiek, we gaan vandaag de hele dag in de winkel staan.
Abel vroeg of Michelle hem wilde helpen om de winkel vandaag open te houden, die stelde voor het aan ons te vragen omdat wij ook een stripwinkel hadden gehad.
Dat wilden wij natuurlijk graag doen, als een eerbetoon aan Kees.

In de winkel stond zijn kist die werd beschilderd door iedereen die hem lief had, bezoekers en tekenaars. Wat een prachtig idee.

Om ongeveer 14.00 uur werd de kist door de begrafenisondernemer opgehaald.

Kees werd om 16.00 uur gecremeerd, en er was een afscheidsborrel om 17.30 uur in de Amstelkerk.

Een prachtig afscheid van een bijzonder mens.
(deze tekening van Kees op zijn kist is van Margreet de Heer)